Feeds:
Posts
Comments

The Roman Empire in Germania, the French in Algeria, the United States in Vietnam, and the Soviet Union in Afghanistan all conjure up the myth that insurgencies cannot be defeated. In recent years, this notion has only been reinforced by NATO’s slow progress against the Taliban. Yet counterinsurgency strategies can, in fact, succeed. One of the most instructive examples is that of the Sri Lankan Army’s defeat of the Tamil Tigers, one of the most violent and persistent insurgent groups of the twentieth century. The Sri Lankan military succeeded by winning democratic and popular support; isolating the insurgents diplomatically, and financially; and by transforming officer and soldier training.

This experience offers lessons for an effective, replicable counterinsurgency strategy in future conflicts.

Rise of the Tamil Insurgency

The Tamil insurgency can be traced back to ethnic tensions between Sri Lanka’s majority Buddhist Sinhalese and the minority Hindu Tamils, which came to a head after the country gained independence from the British. Tensions turned violent when the Sri Lankan government declared Sinhala as sole official language and also initiated an affirmative action policy to rectify a British-era rule on university enrollment that was seen to favor the Sinhalese. The Tamil minority subsequently demanded a separate Tamil homeland. In the midst of this political conflict, Velupillai Prabhakaran consolidated control over the Tamil liberation movement by uprooting other Tamil militant groups and unifying the remaining militant cadres under his Liberation Tigers of Tamil Ealem (LTTE).

The defeat of the LTTE makes a particularly interesting case study because the organization waged one of the world’s longest insurgencies, lasting nearly 33 years. For much of this period, conventional military wisdom held that the LTTE could not be defeated. At the height of its power, the LTTE controlled 15,000 square kilometers and boasted a sophisticated military, including air and sea forces capable of defeating a Sri Lankan military offense.

The LTTE gained international notoriety for pioneering the use of the suicide belt. The group executed a total of 315 suicide bombings, more than Hezbollah and Hamas put together. The Tigers were also the first to launch a suicide attack by sea in January 1999, seven months before the attack on the USS Cole. In all, the LTTE perpetrated more than 60 naval attacks between 1999 and 2008. In addition, the LTTE had a formidable fundraising network, consisting of a committed Tamil diaspora that spanned at least 44 countries and raised between $50-$80 million per year.

The LTTE were experts in the art of mobile warfare, with a huge cadre of highly committed soldiers who mastered their guerrilla terrain. Yet they were ultimately defeated, largely due to well-crafted strategies implemented by Sri Lankan government and military.

Strategy #1: Gain Popular Support

Insurgencies cannot be defeated by the military alone; popular political support within Sri Lanka was essential to mobilize the resources necessary to fight and win. According to Ambassador Dr. Palitha Kohona, Permanent Representative of Sri Lanka to the United Nations, the government held elections consistently, even in the face of spectacular LTTE attacks on key government installations. Even during the closely fought elections of 2005, when the central issue was whether to take a hard-line approach to the LTTE, the Tamil-majority provinces remained fully enfranchised. Although the electorate in those provinces was seldom able to fully participate in the elections due to a boycott enforced by the LTTE, there was at least a path available to the Tamil constituency to pursue greater freedoms through the democratic process. The fact that the LTTE had to use threats and violence against its own community to enforce the boycott resulted in the government beating the insurgents in the fight for domestic public support.

Suicide attacks on senior Sri Lankan officials, including the Defense Secretary, and failure of internationally sponsored peace initiatives helped foster public disillusionment, further draining LTTE’s popular support. But ultimately it was the democratic nature of the Sri Lankan government that enabled it to successfully marshal public opinion to accept the human losses and financial costs of a sustained military campaign.

More tellingly, the government held provincial elections within 10 months of capturing Sri Lanka’s Eastern Province from the LTTE. This move stands in stark contrast to other counterinsurgencies, where governments have delayed democracy in favor of stabilization, thereby losing valuable time and sowing unrest amongst the population.

Strategy #2: Fight like a Guerrilla

Coupled with its efforts to ensure broad-based support from the larger public, the government spearheaded a rethinking of military culture to better combat insurgents.  Major General Shavendra Silva, former Director of Military Operations and commander of the 58th Division of the Sri Lankan Army, commented that success was the result of tapping operational commanders who had substantial warfare experience and giving them the freedom to operate independently on the battlefield.

There was a cultural shift from conventional military thinking to one that adopted unconventional and guerrilla methods — a shift that percolated down from the Defense Secretary to the front-line soldiers. One example of such unconventional thinking was the 58th Division’s battlefield decision to use reinforced mortar casings to float soldiers across flooded fields instead of boats, which are noisy and prone to ambush. This allowed the army to regain the element of surprise.

In addition, the infantry training doctrine was revamped to constitute special infantry operations teams (SIOTs). These eight-man groups received extensive specialized training in jungle warfare, explosives, and communications, allowing them to penetrate deep into hostile territory, employ hit-and-run tactics against enemy forces, and direct artillery and air strikes. Furthermore, the placement of SIOTs alongside regular infantry units helped diffuse special warfare skills and lift the standards of regular infantry soldiers.

The use of SIOTs to launch focused attacks inflicted maximum damage on the insurgents while avoiding large-scale casualties. The surprising change in tactics had a psychological impact as well: LTTE commanders were immobilized and had to restrict their movements to safe grounds, depriving their troops of frontline leadership.

Strategy #3: Diplomatic and Financial Isolation of the Insurgents

The government needed to erode one additional key pillar of the LTTE’s strength — their support overseas. The aforementioned Tamil diaspora provided financial backing as well as international legitimacy to the insurgents. At its peak, the LTTE’s fundraising network brought in more than $200 million per year. The global Tamil community also promoted LTTE’s cause by lobbying foreign governments, particularly the Indian government, which had a sizeable Tamil population in the Southern provinces.

The Tigers were effective at defining themselves as freedom fighters in the eyes of the world, influencing the public narrative through media, art, and cultural activities. The fusion of Tamil identity and the Tamil’s cause was perhaps best embodied by the rapper M.I.A., whose lyrics are viewed as politically inspired and supporting the Tamils in Sri Lanka. Such perceptions created a challenge for Sri Lanka’s diplomats charged with curtailing the LTTE’s funding and gaining international support for disrupting their efficient arms smuggling network.

Much as the assassinations of Sri Lankan officials had colored domestic political opinion, the LTTE’s 1991 assassination of Indian Prime Minister Rajiv Gandhi began to change the tide of public opinion internationally. Sri Lankan diplomats took advantage of the post-9/11 anti-terror atmosphere, and through long-term initiatives such as giving foreign ambassadors tours of Tamil territory and LTTE attacks, they eventually convinced 32 countries to designate the LTTE a terrorist organization. The loss of foreign support and legitimacy internationally played a pivotal role in the LTTE’s loss of legitimacy at home. It also rendered fundraising more difficult.

Sri Lankan diplomats were most effective in shrewdly balancing their military’s armament needs, which were fulfilled by China and Pakistan, with the cultivation of diplomatic support from India, where the LTTE had strong roots. This balancing act was done through extensive military, diplomatic, and political contacts with India to address its concerns about the future of the Tamil minority and to secure its support in disrupting LTTE’s smuggling and financing network.

It is widely believed that the Sri Lankan army withheld the final assault on LTTE’s leadership until after the elections in May 2009 in India’s southern state of Tamil Nadu, though Sri Lankan officials deny it. The Sri Lankan government’s sensitivity to a potential Tamil backlash in India was an astute strategy. It avoided a re-run of 1987, when an Indian intervention in Sri Lanka on behalf of the Tamils brought an end to a successful offensive operation.

Strategy #4: Divide and Rule

In addition to severing the Tigers’ ties to foreign backers, the Sri Lankan government sought to incite division within the organization itself. The LTTE achieved dominance over rival Tamil resistance groups in 1986 by violently subduing or incorporating rival separatist groups. Its grasp only loosened in 2004 when the Sri Lankan government engineered the defection of Colonel Karuna, the key LTTE commander in the Eastern Province. He believed the LTTE leadership from the Northern Province was marginalizing him and Eastern Province Tamils, and by offering him immunity from prosecution and protection from his former LTTE comrades, the Sri Lankan government neutralized a key operational commander and his six thousand troops. The subsequent internal warfare weakened the remainder of the LTTE and substantially reduced recruitment from the Eastern Province.

Although Colonel Karuna had acted out of self-preservation, his credibility as a former rebel leader provided the Tamil population with a non-violent alternative to the LTTE. His organizing of a Tamil political party — and later being named Sri Lanka’s minister for national integration — added to his image of legitimacy. The most significant contribution of this breakaway faction, however, was accurate intelligence and on-the-ground reconnaissance for the Sri Lankan military offensive in the Eastern Province in 2007. Some sources allege that Colonel Karuna’s troops also fought alongside the Sri Lankan Army — which, if true, would have added an important psychological advantage for the Sri Lankan army.

In April, a three member UN Secretary General’s Panel of Experts on Sri Lanka found credible allegations of war crimes committed by both sides during the final stages of the armed conflict. It is imperative that the alleged war crimes are properly investigated to advance accountability for any violation of international law. Governments have a greater responsibility to exercising restraint and targeting of civilian infrastructure cannot be condoned. However, in situations when political channels for resolving a conflict have been exhausted, there are other key counterinsurgency lessons that can be drawn from the success of the Sri Lanka’s campaign against the LTTE.

Lesson #1: Democracy works. Refrain from imposing emergency controls that curtail democratic representation; ensure that legitimate local elections occur regularly in insurgent territory. Don’t wait for stability; when insurgent areas are captured, devolve power to the local level at the earliest opportunity.

Conventional wisdom holds that authoritarian regimes are better equipped to fight insurgencies due to unity of command. It may be true that authoritarian regimes are effective in the short term, but it takes years if not decades to quell serious insurgencies. In the long term, democratic systems are more effective in managing the tensions generated by internal conflict and also bringing disparate groups on board.

In the country of the insurgency (for example, in Afghanistan), devolution of power to the local ad provincial levels is most effective in garnering public support for a protracted and deadly campaign. Quick local and provincial elections after an area has been cleared of insurgents have the added benefit of strengthening a constituency within the hostile group that seeks a democratic alternative to violence. Democratic structures are also essential in reaching a permanent peace settlement at the end of an insurgency.

Of course, democratic representation need not entail a western-style, election-based system. It could be a tribal jirga, or a system that reflects the opinion and interests of the local population. By all accounts, the success of the Iraqi Surge was largely due to ownership and participation in the fighting by the Sons of Iraq, a group that represented local interests in the Al-Anbar province. The Sons of Iraq-aligned political groups went on to win the largest number of seats in Al-Anbar province in the 2009 parliamentary elections.

Lesson #2: Empower the military to adapt to guerrilla warfare. Create smaller fighting units. Devolve authority to independent battlefield commanders and place greater emphasis on terrain-specific training for junior officers. Employ specialized guerrilla units alongside conventional infantry.

In order to fight an insurgency, conventional armies must adopt some of the guerrilla strategies of their enemies, including small formations, deep penetsration into hostile territory, and hit-and-run surprise attacks. In the case of Sri Lanka, the SIOTs organized Long Range Reconnaissance Patrols to intercept and eliminate key LTTE field commanders and fortifications, thereby disorienting the insurgents.

To date, one element of US counterinsurgency strategy in Afghanistan has been to train a large number of Afghan army soldiers. As a result, the size of the Afghan National Army has increased from 1,750 in 2003 to 134,000 in 2010. However, it is plagued by lack of discipline and desertion and has a poor track record in fighting the Taliban. The Sri Lankan experience would suggest that quality rather than quantity is most important. Therefore, a rigorous training program, such as the eighteen weeks of terrain-specific warfare training in addition to the regular infantry training, should be instituted to create a smaller but more disciplined Afghan SIOT force that is capable of fighting in small units and conducting hit-and-run attacks deep in hostile territory.

Lesson #3: Engage internationally. Focus political, military, and diplomatic contacts at the highest level with key neighboring countries to build confidence. Show sensitivity to protect neighbors’ strategic interests.

Neighboring countries play a role in internal conflicts. An insurgency is unlikely to be defeated if it retains external financial or manpower resources. During the offensive, the Sri Lankan government maintained constant diplomatic and political contacts with the Indian government, providing assurances that India’s strategic interests in Sri Lanka would be protected and that the grievances of the ordinary Tamils would be addressed. This outreach made the Indian government more willing to sustain the internal pressure from its own Tamil electorate to stop the Sri Lankan offensive and also participate in jointly coordinated, anti-smuggling navy missions.

In the case of Afghanistan, the implementation of this recommendation is complicated by the distrust between Pakistan and the United States as well as between Pakistan and Afghanistan. But the Sri Lankan relationship with India shows us that such distrust can be overcome through comprehensive political, diplomatic, and military engagement. Confidence building measures would be an Afghanistan-Pakistan non-aggression pact —joined under the auspices of the United States — that disallows the use of land and resources of either country to undermine the other and a final settlement of the Durand Line, the contentious border between Afghanistan and Pakistan. Joint training sessions of diplomats, parliamentarians, and military personnel, supplementing existing military exchange programs, could also help build an environment of trust between the three countries.

Lesson #4: Co-opt at the top. Initiate defection of key operational or regional commanders rather than foot soldiers.

Capitalizing on reported ethnic fissures or power struggles within the insurgents or between different insurgent organizations to create defection of commanders has the advantage of not only bringing in their loyal troops but also providing key ground intelligence to government forces.

In Afghanistan, significant military and psychological impact can be achieved from the defection of key provincial commanders, especially those that are loosely aligned with the Taliban. The coalition troops have tried to cause defections, but with only limited success given that such initiatives were seen as foreign-led. The recent creation of the High Council for Peace in Afghanistan — comprised of intellectuals, tribal and religious leaders, and former Mujahedeen commanders and Taliban members — is a more effective strategy for giving an Afghan face to the reconciliation process. This council should be supplemented by provincial reconciliation committees that can tap into indigenous knowledge of tribal tensions to cut power-sharing deals with commanders at the local and regional level.

Caveats and Conclusions

To be sure, each counterinsurgency has unique dynamics rooted in the history of the conflict and the existing political structures. Each situation, therefore, must be analyzed on its individual characteristics. Particularly in the case of the U.S. fighting an insurgency in Afghanistan, implementation of these lessons could be complicated by the lack of consent from the Afghan government. Moreover, insurgencies never happen in a vacuum, and addressing the root causes that led to the uprising in the first place will often be much more effective than any military action. In the case of the Tamils, they had genuine grievances in the 1960s and 1970s.

However, in the case of intractable insurgencies that use terror as a weapon and reject political solutions, there are important lessons from the Sri Lankan experience that other governments may be able to apply in their own counter-insurgency strategies. Specifically, governments must treat the political war as seriously as the military one, maintaining a commitment to democracy and engaging other countries that might be inclined to back the insurgents. In the Sri Lankan experience, there was significant violence committed by both sides and the loss of life — at least on the Sri Lankan side — could not have been sustained without broad domestic support.

On the military end of the struggle, a counterinsurgency needs a better-trained and more intelligent army that can act and fight like a guerrilla force. In addition, co-opting regional insurgent commanders and rehabilitating them into the democratic process can have a psychological impact that discourages rank-and-file insurgents.

Only by having a nuanced, multi-pronged strategy that uses all instruments of state power — fusing diplomatic and political strategies with military ones — can a long-lasting insurgency be defeated.

Malik Ahmad Jalal is a Master in Public Administration/International Development candidate for 2011 at the John F. Kennedy School of Government at Harvard University. He was an investment banker at Goldman Sachs and is currently Opinions Editor of the Harvard Citizen and Director of Pakistan Fast Growth 25.

 

ලිබියානු නායක මුවම්මර් ගඩාෆි පලායමින් සිටියදී බටහිර බලවතුන්ගේ ආධාර ලබමින් ඔවුන්ගේ කුලී හේවායන් වශයෙන් ක්‍රියා කරන “කැරලිකරුවන්” යෑයි හඳුන්වන සන්නද්ධ කල්ලිය එල්ල කළ වෙඩි පහරින් යෑයි ඔවුන් ප්‍රකාශ කළ නමුදු, එසේ නොවන බවත් වාහන පෙළක ගමන් කරමින් සිටි ගඩාෆි පණපිටින් අල්ලාගෙන වධ දී ඝාතනය කරන ලද බවත් දැන් හෙළිවී තිබේ.

ඇමරිකාව, ප්‍රංශය, බ්‍රිතාන්‍යය ප්‍රමුඛ බලයෙන් උද්දාම වූ නේටෝ (උතුරු අත්ලන්තික්‌ ගිවිසුම් සංවිධානය) නායකයන් ගුවනින් ලිබියාවට බෝම්බ දමා මිනී මරමින්, බිමින් ගඩාෆිට පහරදීමට එරට ආණ්‌ඩු විරෝධී කොටස්‌වලට ආයුධ ඇතුළු සලකවිධ ආධාර සපයමින් උසිගැන්වූහ.

මේ නිසාම, ගඩාෆි මරා දැමීමත් සමඟ ඉමහත් සන්තෘෂ්ටියට පත් නේටෝ ප්‍රධානියා මෙම පුවත එනතුරු නොඉවසිල්ලෙන් බලා සිටි බව ප්‍රකාශ කළේය.

ලිබියාවට එරෙහිව එක්‌සත් ජාතීන්ගේ ආරක්‍ෂක මණ්‌ඩය යෝජනාවක්‌ සම්මත කළේ එරටට යන එන ගුවන් ගමන් තහනම් කරමිනි. එහෙත් ආරක්‍ෂක මණ්‌ඩලයේ සාමාජිකයන් වන නේටෝ ප්‍රධානීන් කළේ ගුවනින් ගොස්‌ පහර දීමය. ගුවන් ගමන් තහනම් කළ ඔවුන්ට ගුවනින් ප්‍රහාර එල්ල කිරීම මවිතයට කරුණක්‌ නොව අපරාධයකැයි දේශපාලන නිරීක්‍ෂකයෝ පෙන්වා දෙති. මෙය රුසියා විදේශ ඇමැති සර්ජි ලැව්රොව් සිකුරාදා කළ ප්‍රකාශයෙන් සක්‌සුදක්‌ සේ පැහැදිලි වෙයි.

එක්‌සත් ජාතීන්ගේ නියමය වූයේ ලිබියානු අහසේ ගුවන් ගමන් තහනම් කිරීමටත් එහි සිවිල් වැසියන් ආරක්‍ෂා කිරීමටත් යෑයි ලැව්රොව් පැවසීය.

රුසියා විදේශ ඇමැතිවරයා මෙසේ ද ගෙනහැර දැක්‌වීය.

“ගුවන් ගමන් තහනමට බිම්ගත පහරදීම්වලටත් කිසිදු සම්බන්ධකමක්‌ නෑ. ගඩාෆි ගමන් කළ රථ පෙළට පහරදීම ද ඊට ඇතුළත් නොවේ. තවද එම රථ පෙළ කිසිවකුට පහරදීමක්‌ සිදුකර නැත.

ගඩාෆි ගමන්ගත් රථවලට නේටෝ ගුවන් ප්‍රහාරයක්‌ එල්ලවූයේ එම රථ නතර කරවීමට මිස විනාශ කිරීමට නොවේ. එක්‌සත් ජාතීන්ගේ නියමය ඉක්‌මවා ක්‍රියා කිරීම ගැන හෙතෙම නේටෝ හමුදාවලට චෝදනා කළේය.

රුසියා ගුවන් විදුලියෙන් සජීවී ප්‍රකාශයක්‌ කළ ලැව්රොව් ගඩාෆි ඝාතනය සිදුකර තිබෙන ආකාරයෙන් ප්‍රශ්න ගණනාවක්‌ ඉස්‌මතු වන බව කියා සිටියේය.

නේටෝ ක්‍රියාවෙන් ජාත්‍යන්තර නීතිවලට අදාළ කරුණුවලදී අපට ද තැකීමක්‌ ඇතිකරවන බව ද ඔහු කියා සිටියේය.

ලිබියා අන්තර්වාර ආණ්‌ඩුව කියන පරිදි ගඩාෆිගේ මරණය සිදුවූයේ නේටෝ ප්‍රහාරයෙන් නොව ඔවුන් විසින් ඝාතනය කිරීම යෑයි රුසියාව විශ්වාස කරන බව ද හෙතෙම ඇඟවීය.

කර්නල් ගඩාෆි ජාත්‍යන්තර දේශපාලන කරලියේ අමුතු ඝනයේ පෙරළිකාරයෙක්‌ විය. කුඩා වියේ සිට ඝාතනය කිරීම දක්‌වාම විප්ලවවාදියෙකි. ඇමරිකාව ඇතුළු බටහිර බලවතුන්ගෙන් කොතෙක්‌ බලපෑම් තර්ජන එල්ල වුවද ඔහු සිය විප්ලවීය පන්නරය හා ගතිපැවතුම් අත් නොහැරියේය. ගාම්භීර සීනු හඬකින් යුත් ගඩාෆි අන් රටවල නොමැති තමන්ගේම පාලන ක්‍රමයක්‌ ඇතිකොට පවත්වාගෙන ගියේය. විදේශිකයන් සතුව පැවැති තෙල් සමාගම් ජනසතු කොට එමගින් රටේ විශාල සංවර්ධනයක්‌ ඇති කළේය.

පාර්ලිමේන්තු ක්‍රමය ගැන ගඩාෆි මෙසේ ප්‍රකාශ කළේය.

අද පවතින සාම්ප්‍රදායික ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ ජීවනාලිය වන්නේ පාර්ලිමේන්තුවයි. එහෙත් පාර්ලිමේන්තුව ජනතාව නිසි ලෙස නියෝජනය කරන්නක්‌ නොවේ. පාර්ලිමේන්තු ක්‍රමය, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයට සපයන ලද ව්‍යාජ විසඳුමකි. මූලාරම්භයේ දී පාර්ලිමේන්තු ක්‍රමය සකස්‌ කරන ලද්දේ ජනතාව නියෝජනය කිරීමට ය. එහෙත් මෙය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී නො වේ. මන්ද? ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ නියම අර්ථය ජනතාවගේ අධිකාරය මිස ඔවුන් වෙනුවෙන් කටයුතු කරන්නෙකුගේ අධිකාරය නොවේ. පාර්ලිමේන්තුවක්‌ පැවතීමෙන් පෙන්නුම් කෙරෙන්නේ මහජනතාව එතැන නැති බවයි. සැබෑ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය එය නොවේ. සැබෑ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පවතිනුයේ ජනතාවගේ සෘජු සහභාගිත්වය ඇති තැන පමණි. එසේ නැතිව ජනතාවගේ නියෝජිතයන්ගේ එකතුව නොවේ. පාර්ලිමේන්තුව යනු ජනතාවත් ඔවුන් සතු අධිකාරියත් අතරට පැමිණි නීතිමය බාධකයකි. එය ජනතාව සතු අයිතීන් ජනතාව අතින් උදුරා ගනියි. එය ජනතාව සතු ස්‌වාධිපත්‍යය තමන් අතට පවරා ගනියි. ඉන් පසුව මහජනයා සතුව පවතිනුයේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ ව්‍යාජ කඩතුරාවක්‌ පමණි. ජනයාට උරුම ව ඇත්තේ පෝලිම් සෑදී කතිරය ගැසීමේ අයිතිය පමණි.

පාර්ලිමේන්තු ක්‍රමයේ යථා ස්‌වභාවය වටහා ගැනීමට නම් අප එහි සුලමුල හඳුනා ගත යුතුය. පාර්ලිමේන්තුව පවත්නේ ඡන්ද කොට්‌ඨාස පදනම් කොට ගෙනය. මෙහිදී පක්‍ෂ නැතහොත් පක්‍ෂ කීපයක්‌ එකමුතු වී හැදුණු සමගි පෙරමුණුවලින් නියෝජිතයෝ ඉදිරිපත් වෙති. ඡන්දයෙන් නැතිනම් කිසිවෙකු විසින් නම් කරනු ලැබීමෙන් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරු පත්වෙති. එහෙත් මේ සෑම ක්‍රමයක්‌ ම ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධීය. ඒ මන්ද? ඡන්ද කොට්‌ඨාස අනුව ජනයා බෙදීම යනු එක්‌ පාර්ලිමේන්තු නියෝජිතයෙකු මගින් දහසක්‌ හෝ දස දහසක්‌ හෝ ජනයා නියෝජනය කිරීමට උත්සාහ කිරීමකි. ඒ සමස්‌ත ජන සංඛ්‍යාවම නියෝජනය කරන්නා වශයෙන් පෙනී සිටිනුයේ ඔහු ය. එය එසේ වුවත් ඔහු සමස්‌ත ජනතාව නියෝජනය කිරීමට සමත් නොවේ. තමන්ට ඡන්දය දුන් අය සමග සංවිධානාත්මක සම්බන්ධතාවයක්‌ පවත්වා ගැන්මට ඔහුට නොහැකි ය. මන්ද? ඔහු සමස්‌ත ජන පිරිසේ ම නියෝජිතයා ලෙස සැලැකෙන බැවිනි. මෙය පවතින සාම්ප්‍රදායික නියෝජ්‍ය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ක්‍රමයේ අවශ්‍යතාවයයි. මේ අනුව ජනතාව නියෝජිතයාගෙන් සම්පූර්ණයෙන් ම ඈත් කරනු ලබයි. නියෝජිතයා ද ජනතාවගෙන් සම්පූර්ණයෙන් ම හුදකලා වෙයි. ජනතාවගේ ඡන්දයකින් තේරී පත්වූ ජනතාවගේ ස්‌වාධිපත්‍යය ඔවුන් අතින් උදුරා ගන්නා ඔහු එතැන් සිට ජනතාව වෙනුවෙන් ක්‍රියාකරන්නා බවට පත්වෙයි. දැනට පවතින සාම්ප්‍රදායික ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය අනුව සෙසු ජනතාවට නොමැති පූජනීයත්වයක්‌ හා විශේෂ බලයක්‌ මන්ත්‍රීවරයා වෙත ආරෝපණය වේ. මෙහි තේරුම පාර්ලිමේන්තුව යනු ජනතාව සතු බලය ඔවුන් අතින් පැහැරගෙන එමගින් ජනතාව පීඩනයට පත් කරන ආධිපත්‍යයක මුහුණුවර ගැනීමයි. මේ නිසා තමන්ගේ ස්‌වාධිපත්‍යය හා ප්‍රජාතන්ත්‍රිය අයිතිය තමන්ගෙන් පැහැර ගන්නා ආයතනයන් විනාශ කිරීම සඳහා ජනතා විප්ලව මගින් නැගී සිට සටන් කිරීමේ අයිතිය ජනතාව සතුව ඇත. “ජනතාව වෙනුවෙන් නියෝජිතයන් එපා” යන නව ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සිද්ධාන්තය මුරගා කීමට ජනතාවට අයිතියක්‌ තිබිය යුතුය.

යම් හෙයකින් දේශපාලන පක්‍ෂයක්‌ මැතිවරණයක්‌ ජයග්‍රහණය කොට පාරලිමේන්තු බලය ලබා ගතහොත් එම පාර්ලිමේන්තුව තුළ ඇත්තේ ජයග්‍රහණය කළ පක්‍ෂයේ බලය මිස ජනතාවගේ බලය නොවේ. ඔවුන් එතැන නියෝජනය කරනුයේ ජනතාව නොව පක්‍ෂයයි. එම පාර්ලිමේන්තුව තුළින් විහිදෙන විධායක බලය ජයග්‍රාහී පක්‌ෂයේ බලයක්‌ විනා ජනතා බලයක්‌ නොවේ. ආණ්‌ඩු බලයක්‌ හිමි නොවූවත් ආසන කීපයක්‌ හිමිකර ගත් පක්‍ෂයක වුව තත්ත්වය එසේමය. පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් මෙහි නියෝජනය කරනුයේ පක්‍ෂය මිස ජනතාව නොවේ. එබඳු පක්‍ෂ කීපයක්‌ අත්වැල් බැඳ ගෙන පිහිටුවන සභාග රජයක්‌ වුවත් බලය ඇත්තේ එම සභාගයට හවුල් පක්‍ෂවලට මිස ජනතාවට නොවේ. එබඳු ක්‍රමයක්‌ යටතේ ජනතාව පත් වන්නේ දේශපාලන සංවිධාන විසින් මෝඩයින් බවට පත්කොට සූරාකනු ලබන අසරණ තත්ත්වයකට ය. මෙවැනි තත්ත්වයක්‌ යටතේ පෙළගැසී ඡන්දය දැමීම වනාහි කුණු කූඩයකට කඩදාසි කැබලි විසි කිරීමට සමානය. ඒකපාක්‌ෂික, ද්වි පාක්‌ෂික, විවිධ පාක්‌ෂික, නො එසේ නම් පක්‍ෂ ක්‍රමයක්‌ නැති ව අද ලොව පුරා වලංගුව පවතින සාම්ප්‍රදායික ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය මෙය යි. නියෝජන ක්‍රමය යනු ප්‍රොaඩාවක්‌ බව මෙයින් පැහැදිලි වේ. පිය පුත් උරුමයෙන් බලය පැවැරෙන ආණ්‌ඩු ක්‍රම හෝ, පත් කරනු ලැබීමෙන් පැවැතෙන ආණ්‌ඩු ක්‍රම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ගණයට නොවැටේ. හැරත් පාර්ලිමේන්තු නියෝජිත ක්‍රමය සකස්‌ වී ඇත්තේ දේශපාලන ප්‍රචාරය අනුව ඡන්ද දිනා ගැනීමේ පදනම මත හෙයින් එය ඡන්ද මිලට ගැනීම, හොර ඡන්ද දැමීම හා නියත වශයෙන් ම මිනිසුන්ගේ හැඟීම් ඇවිස්‌සීම මුල් කරගත් ක්‍රමයක්‌ වන්නේය.

මේ ක්‍රමය යටතේ මුදල් නැති අයට තරගයට ඉදිරිපත් වීම බෙහෙවින් අසීරු ය. නිතරම පාහේ ජයග්‍රහණය හිමි වනුයේ මිල මුදල් ඇති තැනැත්තන්ටය. මේ ක්‍රමය තුළ ඉඩ තිබෙනුයේ පොහොසතාට පමණකැයි කීවත් නිවැරැදිය.

විවිධ දාර්ශනිකයන් චින්තකයන් සහ ලේඛකයන් නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ක්‍රමය ඉදිරිපත් කළේ වැසියන් තමන් නොදැනුවත්ව ම බැටළුවන් මෙන් රජවරුන්, සුල්තාන්වරුන්, සහ ජයග්‍රාහී සෙන්පතියන් විසින් පාලනය කරනු ලැබූ අවධියක ය. එම යුගයේ දී පොදුජනයාගේ එකම පැතුම වූයේ එම පාලකයන් ඉදිරියේ තමන් වෙනුවෙන් තමන්ගේ අයිතිවාසිකම් කීමට නියෝජිතයෙක්‌ පත් කර ගැනීම පමණකි. එහෙත් නියෝජන ක්‍රමය යටතේ මෙම අපේක්‌ෂාව ද අහෝසි වී ගියේ ය. එතෙකුදු වුවත් තමන්ගේ අපේක්‍ෂාවන් ඉටුකර ගැනීම සඳහා දීර්ඝ සහ කටුක අරගලයක යෙදෙන්නට ජනතාවට සිදුවිය. ජනරජයන් සාර්ථකව බිහිවී පවතින මහජන යුගයක්‌ වන අද දවස ගැන සිතන විට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය වනාහි ජනතාව වෙනුවෙන් කටයුතු කිරීමට නියෝජිතවරුන් අතළොස්‌සක්‌ පත් කිරීමේ ක්‍රමය යෑයි සිතීම තර්කාන්විත වන්නේ නැත. මෙවැනි යුගයක නියෝජ්‍ය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ක්‍රමය යල්පැන ගිය ක්‍රමයකි. සම්පූර්ණ බලය තිබිය යුත්තේ අන් කිසිවකු අත නොව ජනතාව අතෙහිමය.

ප්‍රහාරක හෙලිකොප්ටර්- නාවික යාත්‍රා සහ හමුදා කඳවුරුවලට ප්‍රහාර එල්ල කිරීම සම්බන්ධයෙන් කොටි හමුදා ඒකක හිටපු ප්‍රධානීන් හයදෙනකු ඇතුලු කොටි සාමාජිකයන් 811 කට නඩු පැවරීමට රජය තීරණය කර ඇත. මොවුන් වෙත අදාළ චෝදනා දැනටමත් සකස්‌ කර තිබේ. කිළිනොච්චිය, වෙල්ලමුල්ලිවයික්‌කාල්, මුලතිව් යන ප්‍රදේශවල කොටි හමුදා ඒකකවල සේවය කළ මෙම ප්‍රධානීන් හයදෙනා බුද්ධි නිලධාරීන් විසින් හඳුනාගෙන ඇත.

මෙම කොටි සාමාජිකයන් අහිංසක වැසියන් බවත් ඔවුන් තම සහන සේවා ආයතනවල සේවය කළ පිරිස යෑයි දක්‌වමින් මෙම පිරිස්‌ බේරා ගැනීමට විදෙස්‌ රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන කිහිපයක්‌ ද උත්සාහ දරා තිබිණි.

මෙලෙස අත්අඩංගුවේ පසුවන කොටි අතර බෝම්බ තබා පුද්ගලයන් ඝාතනය කළ අය සහ ක්‌ලේමෝ බෝම්බ ඇටවූ පිරිස්‌ ද සිටිති.


           දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ උපවාසය

හිටපු එල්.ටී.ටී.ඊ. නායක වේලුපිල්ලේ ප්‍රභාකරන් ෂයිලොක්‌ගේ මස්‌ රාත්තලේ න්‍යායම අනුගමනය කළ හෙයින් සෑම සාකච්ඡාවක්‌ම බැඳවැටිණි. අවසානයේදී වසර තිහක්‌ම යුද්ධ කිරීමෙන් පසු ප්‍රභාකරන් ඇතුළු එල්.ටී.ටී.ඊ. ය විනාශ කිරීමට හැකි වුවත් අනතුරුව උතුර පළාත තුළ පැනනැඟී ඇති ඉඩම් අර්බුදය හේතුවෙන් යළිත් වරක්‌ ඊනියා මතවාද උතුරේ වැසියන්ගේ සිත් හා හදවත් තුළ පැළපදියම් වන්නට පටන්ගෙන තිබේ.

ප්‍රභාකරන් විසින් උතුරේ වැසියන් තුළ ජනිත කරවන ලද ඊනියා ඊළාම් මතිමතාන්තර හා වෙනම රාජ්‍යයක්‌ සඳහා වූ සංකල්පයට දේශපාලන මුහුණුවරක්‌ දෙනු ලැබුවේ දෙමළ ජාතික සන්ධානයයි. එල්. ටී. ටී. ඊ. ය පරාජය වීමෙන් පසුව එල්. ටී. ටී. ඊ. යේ අදහසත්, උතුරේ දෙමළ ජනතාවගේ අදහස්‌ද කරපින්නාගෙන දිගු ගමනක්‌ යමින් සිටින දෙමළ ජාතික සන්ධානයට අලුත්ම මාතෘකාව වී ඇත්තේ උතුර පළාතේ සිදුවන ඉඩම් කොල්ලයයි.

දෙමළ ජාතික සන්ධානය උපවාස කරමින් රජයට ලිපි ඉදිරිපත් කරමින් ශේ්‍රෂ්ඨාධි කරණයේ නඩු පවරමින් හුවා දක්‌වන උතුරේ ඉඩම් අර්බුදය මිත්‍යාවක්‌ නොවේ. යුද්ධයෙන් පසු වවුනියාව, මන්නාරම, මුලතිව් හා කිලිනොච්චි යන පළාත්වල සිදුකරන සංවර්ධන කටයුතු සඳහා රාජ්‍ය අංශයද, රාජ්‍ය අංශයේ ජ්‍යෙෂ්ඨයන් සමඟ සහසම්බන්ධකම් පවත්වන ව්‍යාපාරිකයන් උදෙසාද ආරක්‍ෂක අංශවල ගම්මාන, කඳවුරු හා ගොවිපළවල් පිහිටුවීම සඳහාද උතුරේ වැසියන්ට අයත් බලපත්‍ර සහිත හා ඔවුන් අනවසරයෙන් පදිංචිව සිටි ඉඩම් අක්‌කර සිය දහස්‌ ගණන් රජයටත්, ආරක්‍ෂක අංශයටත්, ව්‍යාපාරිකයන්ටත් පැවරී තිබේ.

මේ ක්‍රියාදාමයට විරෝධය පළකිරීම සඳහා දෙමළ ජාතික සන්ධානය විසින් පසුගිය 17 වැනිදා වවුනියාව නගර සභා ක්‍රීඩාංගණයේ පැවැත්වූ එක්‌දින සංකේත උපවාස ව්‍යාපාරයට විශාල පිරිසකගේ සහාය ලැබී තිබුණේ ඇත්ත වශයෙන්ම එවැනි ඉඩම් කොල්ලයක්‌ උතුරු පළාත තුළ සිදුවී හා සිදුවෙමින් පවතින නිසාවෙනි.

රාජ්‍ය අංශයේ සංවර්ධන කටයුතු සඳහා ඉඩම් අවශ්‍ය බව සැබෑවකි. එහෙත් ඒ සඳහා ඉඩම් ලබාගැනීමේදී අයිතිකරුවන් සිටින ඉඩම් ලබාගැනීමට යැම ගැටලුවකි. දකුණේ සංවර්ධන කටයුතු සඳහාද අයිතිකරුවන් සිටින ඉඩම් ලබාගෙන ඒ ඉඩම් වෙනුවෙන් වන්දි මුදල් ගෙවන ක්‍රමවේදයක්‌ රජරට තුළ ක්‍රියාත්මක වන බැවින් උතුරේ ඉඩම් හිමියන්ගේ ඉඩම් ලබාගැනීමේ ඇති අසාධාරණය කුමක්‌දැයි මෙහිදී අයෙකුට ප්‍රශ්න කළ හැකිය. නමුත් දකුණේ පවතින පරිසරයත් දැනට උතුරේ පවතින පරිසරයත් අතර විශාල වෙනස්‌කමක්‌ පවතී. දැනටමත් රජය විසින් මෙම ඉඩම් ලබාගැනීමේ ක්‍රියාවලිය උතුර ප්‍රදේශය තුළ ජාතිවාදී ස්‌වරූපයකට පෙරළෙමින් පවතී. මේ තත්ත්වය ඉතා බියකරු මෙන්ම අවදානම් සහගත ක්‍රියාවකි. ඉතා කෙටියෙන්ම මෙහි දැක්‌වුවහොත් මුලතිව් දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ වැලිඔය ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලය ස්‌ථිර කොට තහවුරු කිරීමත් එය සංවර්ධනය කිරීමත් ජාතිවාදී ස්‌වරූපයකින් දෙමළ ජනතා සන්ධානය දකින්නේ උතුරේ දිගින් දිගටම සිදුවන ඉඩම් කොල්ලය හේතුවෙනි. උතුරේ වැසියන්ගේ ඉඩම් රජය ලබාගන්නා තුරු වැලිඔය ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලය පිළිබඳව මෙතෙක්‌ කිසිදු අර්බුදයක්‌ ගොඩ නොනැඟිණි. නමුත් එය දැන් අර්බුදයක්‌ වෙමින් පවතින්නේ බලහත්කාර ඉඩම් කොල්ලය නිසාවෙනි.

මේ වන විට වැලිඔය සඳහා වෙනම ප්‍රාදේශීය සභාවක්‌ පිහිටුවීමටද රජය කරුණු සාකච්ඡා කර ගෙන යමින් පවතී. ඊටද විරෝධය එල්ල විය හැකි වන්නේ ඉඩම් කොල්ලය නිසාවෙනි. දෙමළ ජාතික සන්ධානය හා එක්‌වී එම පළාත්වල වැසියන් විසින් ඉඩම් කොල්ලයට එරෙහිව කරගෙන යන විරෝධය දැන් වැලිඔය වෙතද එල්ල වී තිබේ. මේ තත්ත්වය අපේ රටට එතරම්ම සුබදායක දෙයක්‌ නොවේ.

ඉඩම් කොල්ලයට එරෙහිව උපවාසයට පැමිණි එක්‌ දෙමළ කාන්තාවක්‌ දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ මන්ත්‍රීවරුන්ට කියා සිටියේ යුද්ධයෙන් අහිමි වී ගිය පණ හා මිනිස්‌ ජීවිත හැරෙන්නට අනෙක්‌ සියලුම දේ ලබාදෙන බව කී ජනාධිපතිවරයා උතුරේ වැසියන්ගේ ඉඩම් අසාධාරණ අන්දමට අත්පත් කරගන්නා තුරු ඔබලා බලා සිටිනවාද? යනුවෙනි. එතැනින් නතර නොවූ ඇය ඊට විරුද්ධව අප ගෙනයන සටන පිටුපසින් ඔබලා පැමිණිය යුතු බවද ප්‍රකාශ කළාය.

උතුරේ වැසියන්ට සාමය ආරම්භ වීමත් සමඟම ඔවුන් බලාපොරොත්තු වූ සියල්ල සැනින් නොලැබීම නිසා ඔවුන් අපේක්‍ෂා භංගත්වයකට පත්ව සිටිති. ස්‌ථිර නිවාස නොලැබීම, යුද්ධයෙන් හානියට පත්වූ දේපළ හා මිනිස්‌ ජීවිත වෙනුවෙන් වන්දි නොලැබීම, ආර්ථික සංවර්ධන කටයුතු සඳහා බලාපොරොත්තු වූ තරමට රජයෙන් සහාය නොලැබීම යන හේතූන් මත ඔවුන් අපේක්‍ෂා භංගත්වයකට පත්ව සිටීමද අරුමයක්‌ නොවේ.

අපේක්‍ෂා භංගත්වයට පසුව හට ගැනෙනුයේ වෛරයයි. දැන් දැන් වෛරයේ විෂබීජ හා ගිනිපුපුරු උතුරේ වැසියන් තුළට කෙමෙන් කෙමෙන් ඇතුළු වෙමින් පවතී. දෙමළ ජාතික සන්ධානය ඊට අනුබල දීමත් සමඟම උතුරේ වැසියන් තුළ එක්‌රැස්‌වන ජාතිවාදයේ විෂබීජ තව තවත් ව්‍යාප්ත වෙයි. මේ සියල්ලටම මුල වී ඇත්තේ ඔවුන් සතු ඉඩම් විවිධ අවශ්‍යතා සඳහා ඉවක්‌ බවක්‌ හෝ නිසි ක්‍රමවේදයක්‌ නොමැතිව රජය විසින් අත්පත් කර ගැනීමයි. දෙමළ ජාතික සන්ධානය මේ තත්ත්වය දඩමීමා කර ගනිමින් ජාතවාදී ස්‌වරූපයක විරෝධතාවක්‌ තැන තැන සංවිධානය කරමින් පවතී.

කාලාන්තරයක්‌ම දෙමළ නිජබිම ලෙස මේ ඉඩම් සලකාගෙන සිටි උතුරේ වැසියන් කෙරෙන් ඉඩම්වල අයිතිය ගිලිහී යැමත් සමඟම ඔවුන් සිතන්නේ මේ ක්‍රියාදාමය දෙමළ ජනයාට එරෙහිව සිදුවෙමින් පවතින ක්‍රියාදාමයක්‌ වශයෙනි. එල්. ටී. ටී. ඊ. ය බිහිවූයේත්, යුද්ධය දික්‌ගැස්‌සී ගියේත් මෙවැනි දුර්මත, වෛරය, සැකය, අසාධාරණය යන හේතූන් එකින් එක එක්‌වෙමින් ඒවා ගොඩක්‌ බවට පත්වීම නිසාය. යළිත් එවැනි අමිහිරි පරිසරයකට මේ රට තල්ලු වී යැමට බලධාරීන් ඉඩහරින්නේ නම් මිනිස්‌ ජීවිත විශාල ප්‍රමාණයක්‌ හා විශාල දේපළක්‌ ආර්ථිකයත් නැති කොට ලබාගත් සාමයෙන් ප්‍රයෝජනයක්‌ නොමැත.

මේ නිසා වෛරයේ විෂබීජ තැනින් තැන වැපිරී ඒවා මහ කඳු බවට පත්වීමට පෙර උතුරේ වැසියන්ගේ ඉඩම් අර්බුදයට ස්‌ථිරසාර විසඳුමක්‌ ලබාදීමට ජනාධිපතිවරයා අනිවාර්යයෙන්ම මැදිහත් විය යුතුය. උපවාසයට පැමිණි වැසියන් ඉල්ලා සිටියේද ජනාධිපතිවරයා මීට මැදිහත් වී තමන්ගේ ඉඩම් තමන්ට ලැබෙන ක්‍රමයක්‌ සකස්‌ කොට දෙන ලෙසය.

යුද්ධයේ අවසන් භාගයේදී එදා නන්දිකඩාල් කලපුව තරණය කොට පැමිණි ලක්‍ෂ සංඛ්‍යාත ජනයාට යුද හමුදාව උවටැන් කළ අවස්ථාවේදී අපේ එකම ගැලවුම්කරුවන් හමුදාව මිස එල්.ටී.ටී.ඊ. ය නොවේ යෑයි බොහෝ දෙමළ වැසියෝ පැවසූහ. ගත් වූයේ වසර දෙකකි. උතුරේ ඉඩම් අර්බුදය නිසා දැන් එම වැසියෝ පවසන්නේ හමුදාවද ඔවුන්ගේ ඉඩම් ආක්‍රමණය කරන බවයි.

හමුදා කඳවුරු ඉදිකිරීමට, හමුදා ගම්මාන පිහිටුවීමට, ගොවිපළවල් ඇති කිරීමට හා වෙනත් අවශ්‍ය කටයුතු සඳහා උතුරේ වැසියන්ගේ ඉඩම් ලබාගැනීම නිසා දෙමළ ජනතාව තුළින් යුද හමුදාවට එරෙහිව විශාල වෛරයක්‌ ගොඩනැඟෙමින් පවතී. මේ තත්ත්වයද එතරම් සුබදායක නොවේ.

උතුරේ ඉඩම් උතුරේ වැසියන්ට අහිමිවීමත් සමඟම හටගෙන තිබෙන මෙම අර්බුදය විසඳීමට ජනාධිපතිවරයා මැදිහත් නොවුණොත් දෙමළ ජනතා සන්ධානය මේ අසාධාරණකම උලුප්පාලමින් තවත් අලුත් හා අමුතු සංස්‌කෘතියක්‌ උතුර පළාත තුළ නිර්මාණය කරන බව බොරුවක්‌ නොවේ. එම තත්ත්වයට උතුර පත්වීමට පෙර උතුරේ ඉඩම් අර්බුදයට විසඳුමක්‌ ලබාදීමට ක්‍රියාකිරීම අනාගතය වෙනුවෙන් සුබදායක වන කරුණක්‌ බව මෙහිදී අවධාරණය කළ යුතු වෙයි.

* ඔස්‌ටේ්‍රලියාවේ ශ්‍රී ලකා මහ කොමසාරිස්‌ තිසර සමරසිංහට
චෝදනා නඟන ජාත්‍යන්තර ජූරි කොමිසමේ ප්‍රධානී ජෝන්
ඩවුඩ් කොටි හිතවාදියකු යෑයි හෙළිවේ

* චැනල් 4 “වානි කුමාර්” මෙන් මීනා ක්‍රිෂ්ණමූර්ති නමැති
කොටි ත්‍රස්‌තවාදිනිය ඔස්‌ටේ්‍රලියාවෙන් මතුවේ

* ද්‍රවිඩ සන්ධාන මන්ත්‍රී කණ්‌ඩායම ගිනි ඇවිලවීම සඳහා
මෙම 25 වැනිදා ඇමරිකාවට හා කැනඩාවට යති

* ඕස්‌ටේ්‍රලියානු පෙඩරල් පොලිස්‌ ලොක්‌කා
වන්නි මෙහෙයුම ගැන සොයයි

* කොටින්ගේ අතිජාත මිත්‍රයා වූ එරික්‌ සෝල්හයිම්
කිසි දිනෙක කොටි තහනම ක්‍රියාත්මක කරන්නේ නැහැ

“ඝාතකයන් සහ ඔවුන්ගේ ආධාරකරුවෝ
මානව හිමිකම් ගැන හඬ නඟති”
- ඊශ්‍රායල් අගමැති බෙන්ජමින් නෙතන්යාහු

ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව යුද අපරාධ චෝදනා නඟන මීනා ක්‍රිෂ්ණමූර්ති නමැති කොටි ත්‍රස්‌තවාදිනිය 2004 වන්නියේදී – 2011 ඕස්‌ටේ්‍රලියාව

පසුගිය ඔක්‌තෝබර් 14 වැනිදා ඕස්‌ටේ්‍රලියානු පෙඩරල් පොලිස්‌ කොමසාරිස්‌ ටෝනි නේගුස්‌ වෙත පිටු 500 කින් යුත් ලිපි ගොනුවක්‌ ඉදිරිපත් විය.

මේ ලිපි ගොනුව යොමු කරන ලද්දේ ඕස්‌ටේ්‍රලියාවේ ස්‌ථානගතව ඇති ජාත්‍යන්තර ජුරි සභිකයන්ගේ කොමිසමේ ප්‍රධානියා වූ ජෝන් ඩවුඩ්ය. ඩවුඩ් ඕස්‌ටේ්‍රලියාවේ හිටපු නීතිපතිවරයෙකි. (International commssion
of Jurists)

ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාව විසින් සිවිල් වැසියන්ට බෝම්බ ප්‍රහාර එල්ල කරන බව දුටු අයවළුන්ගේ සාක්‍ෂි ඊට ඇතුළත් වන බවත් සාක්‍ෂිකරුවන්ගෙන් රැසක්‌ ඕස්‌ටේ්‍රලියානුවන් සහ ඕස්‌ටේ්‍රලියාවේ පදිංචිකරුවන් බවත් ඩවුඩ් කියා සිටියේය.

මෙලෙස සාක්‍ෂි දී ඇති එක්‌ තැනැත්තියක්‌ නම් “මීනා ක්‍රිෂ්ණමූර්ති” නමැති කොටි හිතවාදී කාන්තාවයි.

ඩවුඩ්ගේ ලිපිගොනුව තුළින් ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ ඕස්‌ටේ්‍රලියාවේ ශ්‍රී ලංකා මහ කොමසාරිස්‌ අද්මිරාල් තිසර සමරසිංහට එක්‌සත් ජාතීන්ගේ නීත්‍ය නියෝජිත පාලිත කොහොන වෙතද යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල විය.

මේ සම්බන්ධයෙන් ඕස්‌ටේ්‍රලියානු පොලිස්‌ කොමසාරිස්‌ නේගුස්‌ එරට සෙනෙට්‌ සභාව අමතමින් “මෙකී” යුද අපරාධ චෝදනා ගැන පොලිසිය කඩිනමින් විමර්ශනය කරන බව කියා සිටියේය. (We ask for that to be
assessed as a matter of urgency – Negus
told a senate hearing)

කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන්ට එරෙහි යුද්ධය අවසන් වූයේ 2009 මැයි මස 14 දායි. එහෙත් මාස 36 කට පසු ඔස්‌ටේ්‍රලියාවේ පදිංචිව සිටින බව කියන ශ්‍රී ලාංකික කොටි හිතවාදීන් පිරිසක්‌ විසින් ශ්‍රී ලංකාවේ ආරක්‍ෂක හමුදාවට එරෙහිව සාවද්‍ය යුද අපරාධ චෝදනා නඟා තිබේ.

මෙලෙස කොටි අරමුදල්වලට යටවී පිටු 500 ක බොරු සාක්‍ෂි සහිත ලිපි ගොනුව සකස්‌ කළ අන්තර්ජාතික ජූරි සභිකයන්ගේ කොමිසමේ ප්‍රධානි ජෝන් ඩාවුඩ් ද යුද අපරාධකරුවෙකි. (Chairman of
international commisson of Jurist John
Dowd – war criminal)

අන්තර්ජාතික ජූරි සභික කොමිසමේ ප්‍රධානී ජෝන් ඩවුඩ් 2005 ඔක්‌තෝබර් 2 වැනිදා සිඩ්නි නුවරදී කොටි සමුළුවක්‌ ඇමතූ අයුරු

ජෝන් ඩවුඩ් ප්‍රභාකරන් ඝාතකයාගේ ඝාතන ක්‍රමවේදය අනුමත කළ බවට සනාථ වන්නේ 2005 ඔක්‌තෝබර් 2 වැනිදා ඔහු සිඩ්නි නගරයේ රසිද් සිවික්‌ මධ්‍යස්‌ථානයේදී කොටි සමුළුවක්‌ ඇමතීමයි.

ඕස්‌ටේ්‍රලියාවේ කොටි ඒජන්ත ආනා පරරාජසිංහම් විසින් සංවිධානය කර තිබූ මෙම කොටි සමුළුව අමතමින් ඩවුඩ් කතා කරද්දී ඔහුගේ පසුබිමේ දිස්‌ වූයේ ප්‍රභාකරන් ඝාතකයාගේ විශාල ප්‍රමාණයේ සිතුවමකි.

මෙම සමුළුව ඇමතූ ඩවුඩ් ද්‍රවිඩ නිජබිමෙන් ශ්‍රී ලංකා හමුදාව වහාම ඉවත්විය යුතු බවද පවසා තිබිණි.

එවකට සිටි ඕස්‌ටේ්‍රලියානු මන්ත්‍රීවරියක්‌ වූ ජුලි ඔවන්ස්‌ ද මේ කොටි සමුළුව අමතා තිබේ.

මේ අනුව ප්‍රභාකරන් සිදු කළ බිහිසුණු අපරාධවල එක්‌ පාර්ශ්වයක්‌ වූ ජෝන් ඩාවුඩ්ට අනිවාර්යයෙන්ම යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල විය යුතු නොවේද?

මේ සාවද්‍ය යුද අපරාධ චෝදනා ගැන ප්‍රකාශයක්‌ කළ අද්මිරාල් සමරසිංහ ඕස්‌ටේ්‍රලියාවේ ද්‍රවිඩ ඩයස්‌පෝරාව විසින් මෙහෙයවන මානව හිමිකම් කණ්‌ඩායම් විසින් මෙම මෙහෙයුම දියත් කර ඇතැයි චෝදනා කළේය.

“මෙවන් ක්‍රියාදාමයන් මෙහෙවන පාර්ශ්වයන්ට මින් ඔක්‌සිජන් දෙනවා. ජෝන් ඩවුඩ් මෙවැනි දේ කරන්නේ මන්දැයි ඔහුගෙන් විමසිය යුතු”යෑයි හෙතෙම තවදුරටත් පළ කළේය.

ඕස්‌ටේ්‍රලියාවේ ශ්‍රී ලංකා මහ කොමසා රිස්‌ තිසර සමරසිංහ අද්මිරාල් තිසර සමරසිංහ ගැන සොයන ඕස්‌ටේ්‍රලියානු පෙඩරල් පොලිස්‌ ප්‍රධානි ටෝනි නේගුස්‌

හිටපු නාවික හමුදාපති තිසර සමරසිංහට එරෙහිව සාවද්‍ය යුද අපරාධ චෝදනා නැඟූ ඕස්‌ටේ්‍රලියානු කොටි හිතවාදීන්ට මෙන් ජෝන් ඩාවුඩ්ට ද වැරදුනි.

වන්නි මෙහෙයුම අවසන් වූයේ නැගෙනහිර හමුදා විධානය යටතේයි. එය අවසන් වන අවස්‌ථාවේ හිටපු නාවික හමුදාපතිවරයා සේවය කළේ උතුරු හමුදා විධානයේයි.

මෙහිදී තවදුරටත් ප්‍රශ්නයක්‌ නැඟූ සමරසිංහ මහතා මෙවන් සාවද්‍ය යුද අපරාධ චෝදනාවලින් උතුරේ ද්‍රවිඩ ජනතාවට සැලසෙන සෙත කුමක්‌දැයි විමසීය.

මේ අතර ඕස්‌ටේ්‍රලියානු කොටි විසින් නාවික හමුදා යාත්‍රා පිපිරවීමට උපාංග සැපයූ බවද පසුගියදා හෙළි විය. එසේම කොටි සන්නිවේදන ජාලය ඕස්‌ටේ්‍රලියානු සමාගම් නිෂ්පාදනය කළ අධිතාක්‍ෂණික යන්ත්‍ර ද භාවිත කරනු ලැබීය. මෙවන් යන්ත්‍ර කීපයක්‌ වෙල්ලමුල්ලවයික්‌කාල් ප්‍රදේශයේ තිබී සොයා ගැනුණි.

එහෙත් ඕස්‌ටේ්‍රලියානු රජය මේ සන්නිවේදන යන්ත්‍රවලින් එකී ඕස්‌ටේ්‍රලියානු සමාගම් ඒවා අලෙවි කළේ කුමන පාර්ශ්වයටදැයි විමර්ශනය කළේද?

බ්‍රිතාන්‍යයේ චැනල් 4 රූපවාහිනිය වානි කුමාර් නමැත්තිය ලවා ශ්‍රී ලංකා හමුදාව යුද අපරාධ කළ බවට චෝදනා එල්ල කරලීමට ක්‍රියා කළේය. දැන් ඊට සමානව ඕස්‌ටේ්‍රලියානු ඒ.බී.සී. රූපවාහිනිය ද මීනා ක්‍රිෂ්ණමූර්ති ලවා ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල කර තිබේ. මේ “මීනා ක්‍රිෂ්ණමූර්ති” නමැත්තිය කවුරුන්ද? 2004 වසරේදී ඇය ඕස්‌ටේ්‍රලියාවේ සිට මෙරටට පැමිණ වන්නියට ගියාය. එවකට සිටි රජය ඇය වන්නියට ගියේ මන්ද යෑයි විමසුවේ නැත. ප්‍රභාකරන් විසින් ඇයව වන්නියේ කොටි ළමා කඳවුරක පාලිකාව ලෙස පත් කරනු ලැබීය. එහිදී “මීනා” කොටි කප්පම් එකතු කිරීමේ කාර්යාලයේ ගිණුම් තබන්නකු සමග විවාහ වූවාය.

වන්නි මෙහෙයුම දියත් වූ සමයේ මීනා සහ ඇගේ සැමියා තුවාල ලත් කොටින්ට ප්‍රතිකාර කිරීමට ක්‍රියා කර ඇත.

කොටි පරාජයවීමත් සමග මේ දෙදෙනා යළි ඕස්‌ටේ්‍රලියාවට පලා ගොස්‌ තිබේ.

කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන්ට එක්‌ව ක්‍රියා කළ මීනා ක්‍රිෂ්ණමූර්ති නමැත්තිය ද යුද අපරාධකාරියක්‌ වන්නේ ඇය ත්‍රස්‌තවාදයට සහාය වූ බැවිනි.

දැන් ඇය ත්‍රස්‌ත ලේබලයට මුවාවී ඕස්‌ටේ්‍රලියානු ඒ.බී.සී. රූපවාහිනිය අමතා පවසන්නේ වන්නියේ රෝහල්වලට ෂෙල් වෙඩි ප්‍රහාර එල්ල කිරීමත්, මිනිස්‌ ඝාතන සියෑසින් දුටු බවත්ය. (With my own eyes I saw Hospitals been shelled and Killings)

මුහුදේ සිට සිවිල් වැසියන්ට ප්‍රහාර එල්ල වන අයුරු ද දුටු බව ඇය තවදුරටත් කියා සිටියි.

මෙලෙස තමා සිටි රෝහලට ද ෂෙල් වෙඩි ප්‍රහාර එල්ල වූ බව ඇය පවසයි. එහෙත් ඇයට සහ ඇගේ කොටි සැමියාට කිසිදු හානියක්‌ සිදුවී නැත.

2004 දී ඇය මෙරටට ආවේ කොටි ත්‍රස්‌තවාදයට උදව් කිරීමටයි. එසේ නම් ඇය ත්‍රස්‌තවාදයට උපකාර කිරීම ගැන ඕස්‌ටේ්‍රලියානු පොලිසිය ක්‍රියා නොකරන්නේ මන්ද?

මෙලෙස කොටි ඝාතක සමාගම පරාජය කළ ශ්‍රී ලංකා ආරක්‍ෂක හමුදාවේ ප්‍රධානීන්ට එරෙහිව කොටි ඩයස්‌පෝරාව සහ ඔවුන්ට සම්බන්ධ පිරිස්‌ දැඩි උත්සාහයක යෙදෙද්දී අමාත්‍යවරු දෙදෙනකු ප්‍රමුඛ කණ්‌ඩායමක්‌ නෝර්වේ බලා ගොස්‌ අමාත්‍ය එරික්‌ සෝල්හයිම් සහ විදේශ කටයුතු ඇමැති ජොනාස්‌ ස්‌ටෝරේ හමුවී සාකච්ඡා පවත්වා ඇත.

අනතුරුව ඔව්හු නෝවීජියානු විපක්‍ෂ නායක මෝටර්ස්‌ හොක්‌ලන්ඩ් හමුවී සාකච්ඡා කළ බව නෝර්වේහි කොටි විරෝධී ආරංචි මාර්ග හෙළි කළේය. මෙම සාකච්ඡාවලට එරෙහිව කොටි ධජය රැගත් නෝර්වේ කොටි විසිපහකට අඩු පිරිසක්‌ විරෝධතාවක ද නිරත වී තිබේ.

මෙහිදී කොටි සංවිධානය තහනම් කිරීමට පියවර ගන්නැයි ද අමාත්‍ය නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා විසින් එරික්‌ සෝල්හයිම්ගෙන් ඉල්ලීමක්‌ කර ඇත.

එහෙත් කොටින්ගේ අතිජාත මිත්‍රයා වූ එරික්‌ සෝල්හයිම් “ෙද්‍රdaහියා” එම ඉල්ලීම ඉටු කරනු ඇතැයි සිතිය හැකිද? සෝල්හයිම්ගේ ක්‍රියාකලාපය හෙළි වන්නේ ඔස්‌ලෝ නුවර ඇමරිකානු තානාපති කාර්යාලයේ වැඩබලන දූත මණ්‌ඩල ප්‍රධානී චෙරි ඩැනියල්ස්‌ විසින් ඇමරිකානු රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුව වෙත 2009.08.31 දාතමින් යෑවූ රහස්‌ ලියවිල්ලෙනි.

එම රහස්‌ ලියවිල්ලේ මෙසේ සඳහන් වී තිබේ. 2009 අගෝස්‌තු 24 වැනිදා නෝර්වේහි ඇමරිකානු තානාපති ක්‌ලින්ට්‌ විලියම්සන්, එරික්‌ සෝල්හයිම් සහ නෝර්වේ විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශ ඉහළ පෙළේ නිලධාරීන් අතර සාකච්ඡාවක්‌ පැවැත්වූහ. මේ සාකච්ඡාවේදී එන්.ජී.ඕ. සංවිධාන දෙකක්‌ විසින් කොළඹ පිහිටි සිය කාර්යාලවල නිලධාරීන් විසින් චන්ද්‍රිකා දුරකථන මාර්ගයෙන් සැපයු තොරතුරු හෙළි කර ඇත.(The two N.G.O.s however did provide usefull information from contacts on the ground who communicated with their officeres via satellite phone)

මෙම එන්.ජී.ඕ. සංවිධාන නම් පෝර්ට්‌ සහ කෙයාර් නමැති සංවිධානයන් වේ. එසේම වන්නි මෙහෙයුමේ අවසාන අදියරේදී කොටි විශාල ලෙස මියයැම සැකසහිත බවද නෝවීජියානුවන් සොයාගෙන ඇතැයි එම රහස්‌ ලියවිල්ලේ දක්‌වා තිබේ.

නෝර්වේහි ඇමරිකානු තානාපති විලියම්සන් සහ එරික්‌ සෝල්හයිම් අතර සාකච්ඡා පැවැත්වීමට පෙර නෝර්වේ විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයේ නීති අංශයේ මැටින් සෝර්බි සමග ද විලියම්සන් රහස්‌ සාකච්ඡාවක්‌ පවත්වා ඇත.

නෝර්වේහි ඇමරිකානු තානාපති හා එරික්‌ සෝල්හයිම් මෙලෙස ශ්‍රී ලංකාව යුද අපරාධවලට කොටු කර ගැනීමට උත්සාහ කරද්දී නෝර්වේ රජය කිසි දිනෙක කොටින්ව තහනම් කරන්නේ නැත.

මේ අතර අමාත්‍ය විනයගමූර්ති කරුණා විසින් ද්‍රවිඩ සන්ධානය යළි මෙරට ගිනි ඇවිලවීමට සැලසුම් කරන බවට කළ ප්‍රකාශය දැන් සනාථ වී ඇත.

සිව් දෙනකුගෙන් යුත් ද්‍රවිඩ සන්ධාන මන්ත්‍රීවරු පිරිසක්‌ මෙම 25 වැනිදා ඇමරිකාව බලා යන්නේ එම ගිනිs ඇවිලවීමේ සැලසුම සඳහායි.

ආර්. සම්බන්ධන් සහ සුරේශ් ප්‍රේමචන්ද්‍රන් ද ඊට අයත්වේ. මෙම ද්‍රවිඩ සන්ධාන මන්ත්‍රී කණ්‌ඩායමෙන් දෙදෙනෙක්‌ ඇමරිකාවේ සිට කැනඩාවේ ටොරොන්ටෝ බලා යති.

ඔවුන් එනතුරු ටොරොන්ටෝ සහ ස්‌කාබාරෝහි කොටි ඩයස්‌පෝරාව බලා සිටින බවද වාර්තා වී ඇත. “සතුරා අවස්‌ථාව එනතුරු බලා සිටින බව රුසියානු අගමැති වැලඩ්මීර් පුටින් වරක්‌ පැවසුවේය. ද්‍රවිඩ සන්ධානයට එම අවස්‌ථාව දැන් උදාවී ඇත. ප්‍රාදේශීය මැතිවරණයක්‌ උදෙසා බහුතරයට සම්බන්ධ දේශපාලකයන් ටී. 56 අවිවලින් සරඹ දක්‌වද්දී ද්‍රවිඩ සන්ධානය එම අවස්‌ථාව උදාකර ගත්තේය.

ද්‍රවිඩ සන්ධානයේ ඇමරිකානු සංචාරය රාජ්‍ය ලේකම් හිලරි ක්‌ලින්ටන් හමුවීමටය. එකී පසුබිම් සිටින්නේ මෙරට හිටපු ඇමරිකානු තානාපති රොබට්‌ බ්ලේක්‌ය.

සම්පන්දන් ප්‍රමුඛ ද්‍රවිඩ සන්ධාන කණ්‌ඩායම හිලරි ක්‌ලින්ටන් හමුවී පවසන්නේ ශ්‍රී ලංකාවට සහාය වන්නැයි කියා නොව ශ්‍රී ලංකා රජය ත්‍රස්‌ත මර්දන පනත් ඉවත් නොකිරීමත් පොලිස්‌ බලතල ඇතුළු 13 වැනි සංශෝධනය ඉටු නොකිරීම සහ උතුරේ හමුදා කඳවුරු ස්‌ථානගත නොකිරීම යන කරුණුයි.

අනතුරුව ඔවුහු කැනඩාවට ගොස්‌ අගමැති ස්‌ටීවන් හාපර් සහ විදේශ ඇමැති අමතමින් කියන්නේ ද ඉහත කී කතාවමය.

මෙහිදී නැඟෙන බරපතළ ප්‍රශ්නය නම් මහජනතාවගේ බදුවලින් වැටුප් සහ වරප්‍රසාද ලබමින් වත්මන් රජය නිසාම මන්ත්‍රී ගමන් බලපත්‍රය මත විදේශ රටවලට යමින් ද්‍රවිඩ සන්ධානය මෙරටට එරෙහිව ක්‍රියා කිරීමයි.

මේ අන්දමට තමිල්නාඩු මහ ඇමැතිනි ජයලලිතාට ඇමරිකාවට ගොස්‌ හිලරි ක්‌ලින්ටන් හමුවී ඉන්දියාවට එරෙහිව ඇය සමග සාකච්ඡා කිරීමට ඉන්දීය රජය ඉඩදෙනු ඇතැයි කිවහැකිද?

මෙම ද්‍රවිඩ මන්ත්‍රී කණ්‌ඩායම කැනඩාවට එන අවස්‌ථාවේ කැනඩා කොටි ජාලය විසින් මියගිය කොටි ත්‍රස්‌තයන්ව සැමරීමේ උත්සවය විශාල ලෙස පැවැත්වීමට තීරණය කර තිබිණි.

මේ අතර කැනඩාවේ ශ්‍රී ලංකා තානාපතිනිය කැනඩා මාධ්‍ය අමතමින් කැනඩා රජය කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන්ගේ ප්‍රචාරවලට සවන් දී ඇති බවට චෝදනා කළාය.

කැනඩාවේ කොටි විරෝධී ආරංචි මාර්ග දක්‌වන අන්දමට කොටි සංවිධානය සතු දේපළ විශාල සංඛ්‍යාවක්‌ කැනඩාවේ තවදුරටත් ක්‍රියාත්මක වේ. එහෙත් කැනඩා රජය මෙතෙක්‌ කොටි දේපළ ගැන විමර්ශනයක්‌ කර නැත.

මෙම පසුබිම යටතේ යුරෝපයේ “යුරෝපෝල්” (Europol) පොලිසිය සිය අලුත්ම විමර්ශන වාර්තාවෙන් හෙළි කළේ ද්‍රවිඩ කොටි තවදුරටත් මත්ද්‍රව්‍ය සහ සංක්‍රමණිකයන් ප්‍රවාහනය, නීතිවිරෝධී මුදල් හුවමාරුව සහ ක්‍රෙඩිට්‌ කාඩ් වංචා සිදු කරන බවත් එහි අරමුණ ත්‍රස්‌ත මෙහෙයුම් සඳහා අරමුදල් එකතු කිරීම බවයි. යුරෝපා පොලිස්‌ ප්‍රධානී රොබ් වේන්රයිට්‌ විසින් සිය වාර්තාවෙන් ශ්‍රී ලංකා රජයට කොටින්ගේ මෙම ඒකරාශීවීම ගැන අනතුරු අඟවා තිබේ.

එසේම නෙදර්ලන්ත අධිකරණය හමුවේ යුරෝපා කොටි ජාලයේ ඒජන්තවරුන් පස්‌ දෙනකුට එරෙහිව පැවැති නඩු විභාගය මෙහෙය වූ ඕලන්ද නඩු අධ්‍යක්‍ෂ වෝඩ් පර්ඩිනැන්ඩුස්‌ පැවසුවේ කොටි ශ්‍රී ලංකාවේදී පරාජය වුණත් යුරෝපය තුළ ඔවුන් තවමත් ජීවමාන වන බවයි. (Tigers have been
defeated in Sri Lanka, here in Europe
they are very nmuch alive – Dutch
prosecutor ward Ferdinandusse)

මේ ඕලන්ද නඩු අධ්‍යක්‍ෂවරයා යුරෝපා කොටි ජාලයේ රහස්‌ හෙළි කරමින් රාමචන්ද්‍රන් නමැති කොටි ප්‍රධානියාගේ නිවසේ තේ කෝප්පයක තිබී “යූ.එස්‌.බී.” පරිගණක උපාංගයක්‌ සොයාගත් බවත් එහි තිබී 2010 කොටි මූල්‍ය සැලැස්‌ම හෙළිවූ බවත් කියා සිටියේය.

මින් ශ්‍රී ලංකාවේ වෙනම ද්‍රවිඩ රටක්‌ ආරම්භ කිරීමේ ක්‍රියාදාමය ගැන හෙළිවූ බවත් ඔහු තවදුරටත් හෙළි කර ඇත. මේ සතියේ ආරක්‍ෂක කරලිය තුළ මෙවන් තොරතුරු හෙළිවෙද්දී කිලිනොච්චියේ සඟවා තිබූ කොටි ආයුධ රැසක්‌ ආරක්‍ෂක බලධාරීන් විසින් සොයාගෙන තිබිණි.

ආරක්‍ෂක අංශ මේ ආයුධ සොයා ගන්නා තෙක්‌ කිලිනොච්චියේ කිසිවකුගෙන් ඒ ගැන තොරතුරු ලැබී නොතිබිණි. මේ නිසා පැහැදිලි වන්නේ මෙලෙස හමු නොවූ අවි ආයුධ තවත් තිබෙන බව නොවේද?

මේ අතර එක්‌සත් ජාතීන්ගේ නියෝජ්‍ය නිත්‍ය නියෝජිත මේජර් ජනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා වෙනුවෙන් පෙනී සිටි නීතිවේදීහු ඇමරිකානු අධිකරණය වෙත රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුවෙන් ඉදිරිපත් කළ නිල ලියවිල්ල යොමු කර ඇත.

මෙම නිල ලියවිල්ලේ දක්‌වා තිබුණේ වියනා සම්මුතිය ප්‍රකාර මේජර් ජනරාල්වරයාට තානාපති වරප්‍රසාද හිමිවන නිසා ඔහුට නඩු පැවරිය නොහැකි බවයි.

මෙවන් තොරතුරු හෙළිවෙද්දී නෙදර්ලන්ත ජාතික පොලෙස්‌ ඒජන්සිය විසින් නෙදර්ලන්තයේ කොටි පාසල් 21 ක තිබු ලියකියවිලි රැසක්‌ සොයා ගැනුණි.


නෙදර්ලන්තයේ කොටි පාසලක තිබී හමුවූ චිත්‍රයකින් කොටි අත්බෝම්බ සහිතව සිටින අයුරු දිස්‌වේ.

මෙලෙස සොයාගත් ලියකියවිලි අතර එකී පාසල්වල සිසු සිසුවියන් විසින් අඳින ලද චිත්‍ර රැසක්‌ ද විය. මේ චිත්‍රවලින් නිරූපණය වූයේ කොටි ත්‍රස්‌තවාදී ක්‍රියාකාරකම්ය. මෙම පසුබිම මැද කොටි බෙදුම්වාදී සැලැස්‌ම තවදුරටත් යුරෝපය තුළ ක්‍රියාත්මක වන බව නෙදර්ලන්ත පොලිසියට සනාථ විය.

මේ අතර ශ්‍රී ලංකාවේ ඕස්‌ටේ්‍රලියානු තානාපති නිලධාරියකු ලෙස සේවය කළ බෘස්‌ හේග් නමැත්තා ශ්‍රී ලංකා පොලිසිය ද්‍රවිඩයන්ව සහ මාධ්‍යවේදීන්ව ඝාතනය කර ඇති බවත් පාරම්පරික ද්‍රවිඩ භූමි අත්පත් කරගෙන සිටින ශ්‍රී ලංකා හමුදාව ද්‍රවිඩ කාන්තාවන්ට අතවර කරන බවටත් පවසා තිබේ.කොටි සංවිධානයට පුපුරණ උපාංග සැපයීමට මුල්වූ ආරුමුගම් රජීවන් නමැති කොටි ද්‍රවිඩයාට ඕස්‌ටේ්‍රලියානු පොලිස්‌ මාංචු දැමීම ද වැරැද්දක්‌ ලෙස බෘස්‌ හේග් පෙන්නුම් කර ඇත. මේ බෘස්‌ හේග් ප්‍රභාකරන් බිහිසුණු ඝාතන සිදු කරද්දී නිහඬව සිටියේය.

මෙයට වසර දහසයකට පමණ පෙර එක්‌ මැදියම් රැයක ටි්‍රපොලි නුවර පිහිටි කර්නල් ගඩාපිගේ බංකරය තුළට බ්‍රසීලියානු වෛද්‍යවරයකු කැඳවාගෙන යන ලදී. ලියෝසිර් රෙබයිරෝ නමැති මේ වෛද්‍යවරයා රූපාලංකරණ සැත්කම් (Cosmetic Surgery) සහ ප්ලාස්‌ටික්‌ සැත්කම් පිළිබඳ විශේෂඥයෙකි. බංකරය තුළ ගඩාපි සූදානමින් සිටියේය. ඔහුට අවශ්‍යව තිබුණේ තම මුහුණට තරුණ පෙනුමක්‌ ලබාදීම සඳහා රූපාලංකරණ සැත්කමක්‌ කර ගැනීම ය. ගඩාපිගේ උදරයේ හම යට ඇති මේදය පිටතට ගෙන මුහුණේ රැළි වැටුණු හමට යටින් එන්නත් කර පුරවා සකස්‌ කිරීම වෛද්‍යවරයාගේ සැලසුම විය.

මෙය ඉතා වේදනාකාරී කටයුත්තකි. ඒ සඳහා රෝගිsයා සිහිසුන් කළ යුතුය. එහෙත් ගඩාපි තමා සිහි නැති කරනවාට විරුද්ධ විය. ඔහු කල්පනා කළේ තමාට සිහි නැති වූ විට කිසියම් පිරිසක්‌ රාජ්‍යය බලය අත්පත් කර ගනු ඇති බවය. ඒ නිසා සිහිය තිබියදීම අමු අමුවේ ම සැත්කම කරන ලදී. එය පැය හතරක සැත්කමකි. ගඩාපි දතකාගෙන සැත්කමට මුහුණ දුන්නේය. පැය දෙකකින් සැත්කම මඳකට නවත්වන ලෙස නියෝග කළ ගඩාපි තමාට කුසගිනි ඇති බව කියා සිටියේ ය. ඒ අනුව සියලු දෙනාටම “හැම්බර්ගර්” ගෙනෙන ලදී. දොස්‌තර ද ගඩාපි ද ආරක්‍ෂකයන් ද ඒවා අනුභව කළ පසු සැත්කම යළි පටන් ගනු ලැබීය. සැත්කම නිමවූ පසු ගඩාපි, දොස්‌තර රෙබයිරෝට විශාල ලියුම් කවරයක්‌ දුන්නේය. එය ඇමරිකන් ඩොලර් සහ ස්‌විස්‌ fප්‍රෑන්ක්‌වලින් පිරී තිබිණි.

ගඩාපි මේ සැත්කම කළේ තම මහලු පෙනුම රටේ “තරුණ පරම්පරාව” ඉදිරියේදී වසා ගැනීම පිණිස ය. ලෝකයේ උස්‌සම ඩයි වර්ගයකින් කොණ්‌ඩය ඩයි කළ ඔහු සිය මුහුණ අලංකාර කිරීම සඳහා රූපලාවන්‍ය ශිල්පීන් පිරිසක්‌ වෙනම තබාගෙන සිටියේය. ගඩාපි ජීවත් වූ බංකරය නවීනතම ශල්‍යාගාරයකින්, විශාල විසිත්ත කාමරයකින් හා පිහිනුම් තටාකයකින් යුක්‌ත අංගසම්පූර්ණ මන්දිරයක්‌ බව දොස්‌තර රෙබයිරෝ කීය. ගඩාපිට කළ සැත්කමේ වගකීම් කාලය වසර 5 කි. වසර 5 කට පසු නැවත පැමිණ මේ සැත්කම කරන ලෙස ගඩාපි දොස්‌තරට කීවේය. වසර 5 කට පසු ඔහු යළි කැඳවන ලද නමුත් බියගත් දොස්‌තර ලිබියාව පැත්ත පළාතට ගියේ නැත.

**** **** **** **** **** ****

පසුගිය වසර 5 තුළ මුස්‌ලිම් ලෝකයේ “මහා මරණ” 3 ක්‌ සිදු විය. එයින් පළමුවැන්න 2006 දෙසැම්බර් 30 වැනිදා ඉරාකයේ සදාම් හුසේන් එල්ලා මැරීය ය. මෙයට ඇමරිකාව මූලික විය. ඊළඟට මේ වසරේ මැයි 02 වැනිදා ඔසාමා බින් ලාදින් මරණ ලදී. එයට ද ඇමරිකාව මුල් විය. තෙවනුව ඉකුත් බ්‍රහස්‌පතින්දා (20 දා) කර්නල් ගඩාපි මරණු ලැබීය. එයට ද ඇමරිකාව වක්‍රාකාරයෙන් මුල් විය. මෙසේ ඝාතනය කෙරුණු රාජ්‍ය නායකයන් තිදෙනාම කෙළින්ම හෝ අනියමින් ඇමරිකාව සහ බටහිර ලෝකය සමඟ සම්බන්ධකම් පැවැත්වූ අය වෙති. සදාම් හුසේන්ට විරුද්ධව එරට කුර්දිවරුන් කැරැල්ලක්‌ දියත් කළ විට එම කැරැල්ල මර්දනය කිරීම සඳහා ඔහුට ආයුධ හෝ ඒවා ගැනීමට මුදල් හෝ දෙන ලද්දේ එවකට බ්‍රිතාන්‍යයේ අගමැතිව සිටි මාග්‍රට්‌ තැචර්ගේ හිතවතුන්ය. ඔසාමා බින් ලාදින් යනු තනිකරම ඇමරිකන් නිෂ්පාදනයකි. ඔහුගේ පවුලේ අය ඇමරිකාව සමග ඛනිජ තෙල් ව්‍යාපාරයක නිරත වූ අතර බින් ලාදින් එක්‌දහස්‌ නවසිය අසූ ගණන්වල ඇµaගනිස්‌තානයේ සෝවියට්‌ හිතවාදී පාලනය තුරන් කිරීම සඳහා කුලී හේවායන් සපයා ඒ වෙනුවට ඇමරිකාවෙන් මුදල් ලබා ගත්තේය.

ගඩාපිට ඇමරිකාවේ හිටපු ජනාධිපති බුෂ්ගේ රාජ්‍ය ලේකම්වරිය වූ කොන්ඩොලීසා රයිස්‌ සමග කිට්‌ටු සම්බන්ධයක්‌ තිබිණි. ඔහු ඇයට පෙම් කළේය. ආදරණීය ලිපි සහ තෑගි යෑවීය. බ්‍රිතාන්‍යයේ ටෝනි බ්ලෙයාර් අගමැතිතුමා ද ගඩාපි සමග ඉතා ළඟින් ඇසුරු කළ මහතෙකි. ඔහු අවස්‌ථා කිහිපයකදීම ලිබියාවට ගියේය. එහෙත් අවසන් මොහොතේදී ඔහුගේ සියලු මිතුරෝ ද පෙම්වතියෝද පැත්ත මාරු කළහ. එසේ වුවද රාජ්‍ය බලය කෙරෙහි මහත් කෑදරකමකින් සිටි ගඩාපි එයින් ඉවත් වූයේ නැත. ලිබියාව යනු එෙŒර ගෝත්‍ර විශාල සංඛ්‍යාවක්‌ සහිත රාජ්‍යයකි. මේ හැම ගෝත්‍රයක්‌ම කල්පනා කළේ තම ගෝත්‍රයෙන් කෙනෙක්‌ රාජ්‍ය නායකයා බවට පත් කිරීමට ය.

වයස අවුරුදු 29 දී රටේ නායකයා බවට පත් වූ කපිතන් ගඩාපි කර්නල් කෙනකු ලෙස තෙමේම උසස්‌ව වයස අවුරුදු 69 වනතුරුත් රාජ්‍ය බලයේ සිටීමෙන් ගෝත්‍රිකයන්ගේ ඉවසීම කඩ විය. ඒ බව දුටු ගඩාපි ඉතා භයනාක ලෙසත් අමානුෂික ලෙසත් රාජ්‍ය බලය මුදාහරිමින් භීෂණය පතුරුවා තමාට විරුද්ධව එන ගෝත්‍රික ජනතාව සංහාරය කරන්නට පටන් ගත්තේ ය. සදාම් හුසේන්ගේ පුතුන් මෙන් ගඩාපිගේ පුත්තු ද රටේ රාජ්‍ය බලයට දායක වූහ. වෙනත් රටකට පැන ගොස්‌ දේශපාලන රැකවරණ යටතේ ජීවත්වීමේ හැකියාව තිබියදීත් ගඩාපි සහ පුත්තු ඔවුන් උපන් ගම වූ සිරිතේ නගරයේ සිට කැරලිකරුවන් සමග සටන් කළේ රාජ්‍ය බලය මොහොතකටවත් අත්හැරීමට තිබූ නොකැමැත්ත නිසා ය.

ගඩාපි ඝාතනය කිරීමේදී ඇමරිකාව ප්‍රමුඛ භූමිකාවක්‌ ඉටු කළේය. එහෙත් ඒ කෙළින්ම නොව අනියමිනි. වසර 2006 දී සදාම් හුසේන් එල්ලා මැරීමට කෙළින්ම දායක වෙමින් ඇමරිකාව විශාල දේශපාලන වරදක්‌ කර තිබිණි. සැඟව සිටි සදාම් හුසේන් ඉරාකයේ පොළව යට තිබූ ගුහාවක සිටියදී අල්ලා ගන්නා ලද්දේ ඇමරිකන් සොල්දාදුවන් විසිනි. ඔවුහු ඔහුගේ කනෙන් අල්ලා එළියට ගෙන බෙල්ලෙන් අල්ලා බිමට තද කොට පා පහරදී මුහුණට කෙළගසා පරිභව කළහ. ඊළඟට කඩිමුඩියේම නඩු අසා එල්ලා මැරූහ. මේ සිද්ධියෙන් පසු ඇමරිකාව විශාල වශයෙන් ජාත්‍යන්තර විවේචනයට ලක්‌ විය. එදා සිට කිසියම් රටක රාජ්‍ය නායකයකු ඉවත් කර තමන්ට අභිමත රූකඩ පාලකයන් පිහිටුවීමට සිතුන විට ඇමරිකාව කටයුතු කළේ නේටෝ හමුදාව හරහා අනියමිනි. “නේටෝ හමුදාව” යනු සංකල්පයක්‌ පමණි. මේ හමුදාව සතුව වැඩිපුරම ඇත්තේ ඇමරිකන් අවිආයුධ, ප්‍රහාරක යාත්‍රා සහ පුපුරණ ද්‍රව්‍ය ය. ඇමරිකාව මේ බඩු නේටෝ හමුදාවට දෙන්නේ පිනට නොව ණයට ය. එමඟින් ඇමරිකාව තම යුද අවි ජාවාරමද කරමින් රට රටවල රූකඩ පාලකයන් ස්‌ථානගත කිරීමෙහිද නියුක්‌ත වෙයි. එහෙත් මෙය හැම තැනකම කළ නොහැක. වියට්‌නාම් යුද්ධයේදී අසාර්ථක වූ ඇමරිකාව මේ වන විට ඇµaගනිස්‌ථානය තුළ ද අසාර්ථක වී සිටී. ඩොලර් බිලියන සිය ගණනක්‌ වියදම් කරමින් තම හමුදා ඇµaගනිස්‌ථානය තුළ මෙහෙයුම්වල යෙදවුවද පසුගිය වසර දහය තිස්‌සේ ම ඇµaගනිස්‌ථානයෙන් හරි අඩක්‌වත් අල්ලා ගැනීමට ඇමරිකාවට නොහැකි විය.

ලිsබියාව ගෝත්‍රික කණ්‌ඩායම් බහුලව සිsටින සමාජයක්‌ බව අපි කලින්ද කීවෙමු. ඒ අනුව මේ ගෝත්‍රික කණ්‌ඩායම් රටේ ආධිපත්‍යය උදෙසා සටන් වැදීම නැවැත්විය නොහැක. ගඩාපි, පුරා වසර 40 ක කාලයක්‌ මේ ගෝත්‍රික යුද්ධය භීෂණය හා බලය යොදා නවත්වාගෙන සිටියේය. එහෙත් ඒ යුද්ධය යළි පටන් ගතහොත් නැවැත්වීමට අද ගඩාපි නැත.


නොවැම්බර් කිලෝ හෙවත් විනයගමූර්ති මුරලිදරන් හෙවත්
“කරුණා” මඩකලපුවේදී හමුවූ අයුරු……

* “මම ෙද්‍රdaහියෙක්‌ නොවෙයි, ෙද්‍රdaහියා ප්‍රභාකරන්”
- කරුණා කියයි

* ස්‌විස්‌ කොටි ජාලයට සම්බන්ධ දුරකථන අංක 235 ක්‌
ස්‌විස්‌ රජය විසින් ශ්‍රී ලංකාවට ලබාදේ

* හමුදා ප්‍රධානීන්ව යුද අපරාධවලට කොටු කිරීම සඳහා
විශ්ව අධිකරණ පද්ධතියට ශ්‍රී ලංකාව ද ඇතුළත් විය යුතු
බවට සිංගප්පූර් ව්‍යාජ යුද මහාචාර්ය ශ්‍රී ලංකා රජයට
“කේවට්‌ට” උපදෙස්‌ ලබාදේ.

* කොළඹ නෝර්වේ තානාපතිව සිටි ටෝරේ හැට්‌රම්ගේ
ද්විත්ව රංගනය හෙළිවේ

* සිංහලයන් උතුරට ඇදෙන බවට ද්‍රවිඩ දේශපාලකයන්
ඉන්දීය රජයට පැමිණිලි කරද්දී ද්‍රවිඩයන් කොළඹ හා
තදාසන්න පෙදෙස්‌ කරා ආගමනය වේ

* කොළඹ ප්‍රධාන සාම වෙළෙන්දාට “යුද අපරාධ” ගැන
සොයනකන් නින්ද යන්නේ නැතැයි වාර්තාවේ

* ද්‍රවිඩ සන්ධාන කණ්‌ඩායමක්‌ ඇමරිකාවට සහ කැනඩාවට

* මිස්‌ටර් “බී” හෙවත් කොටින්ට අරමුදල් සැපයූ රාඡ්රාජරත්නම්
වසර 11 ක සිරගෙට නියම වේ

“සතුරන්ගේ අබිරහස්‌ ක්‍රියාදාමයන් හෙළි වන්නේ පසුවටයි”
- බෙන්ජමින් නෙතන්යාහු ඊශ්‍රායල් අගමැති


රාජ් රාජරත්නම් කොටියා
නඩු තීන්දුව ප්‍රකාශයට පත් කිරීමෙන් පසු

මඩකලපුව ආඥපති
ලාල් පෙරේරා

කොටි ඝාතක සමාගම විනාශ වන සමයේ මෙරට නෝර්වේ තානාපති වූයේ ටෝරේ හැට්‌රම්ය. මේ නෝර්වීජියානු තානාපතියා රජයේ ඇමැතිවරුන් හමුවී විවිධ සාකච්ඡා පවත්වනු ලැබීය. ඒ වන විට හැට්‌රම්ට රහසිගත මෙහෙයුමක්‌ පැවරී තිබිණි. මෙම මෙහෙයුම වූයේ ශ්‍රී ලංකා හමුදාව යුද අපරාධ සිදු කර ඇද්ද සහ ඒ ගැන තොරතුරු ලබාගන්නා ලෙසයි. යුද්ධය අවසන් වී දින 98 කට පසු නෝර්වේහි ඇමරිකානු තානාපති ක්‌ලින්ට්‌ විලියම්සන් විසින් ටෝරේ හැට්‌රම් ප්‍රමුඛ නෝර්වීජියානු නිලධාරීහු පිරිසක්‌ සමග රහස්‌ සාකච්ඡාවක්‌ පවත්වනු ලැබීය. මේ සාකච්ඡාවට ශ්‍රී ලංකාව සඳහා වූ නෝර්වේ විශේෂ තානාපති හැන්සන් බවර්, ඇමරිකාවේ නෝර්වීජියානු තානාපති මෙනර් ස්‌ට්‍රොaවන් සහ නෝර්වේහි විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයේ නියෝජ්‍ය අධ්‍යක්‍ෂක තෝමස්‌ ස්‌ටැන් ග්ලන්ඩ් ද සහභාගි වී තිබේ.

මෙහිදී රැස්‌ව සිටි පිරිස ඇමතූ ටෝරේ හැට්‌රම් යුද අපරාධ ගැන විමර්ශනය කිරීම සම්බන්ධව අභියෝග මතුවී ඇති බව කියා සිටියේය. නීති විරෝධීව දුන් නියෝග ගැන දන්නේ හමුදා නිලධාරීන් දෙදෙනකු හෝ තිදෙනකු පමණක්‌ බවත් එකී නියෝග දී ඇත්තේ වාචිකව බවත් ඔහු තවදුරටත් පළ කළේය. රජයේ නිලධාරීන් සාක්‌කි දෙන්නේ නැති බවත් හෙතෙම සඳහන් කරනු ලැබීය.

මෙහිදී ඇමරිකාවේ නෝවීජියානු තානාපති ස්‌ට්‍රොaවන් පැවසුවේ ජාත්‍යන්තර රතුකුරුස සංවිධාන සෘජුව සැපයූ තොරතුරු භාවිත කිරීමට තානාපති විලියම්සන්ට නොහැකි බවත් අනිකත් ආරංචි මාර්ගවලින් ලබාගත් තොරතුරු සමග සංසන්දනය කළ යුතු බවයි.

මෙම ප්‍රකාශයට ප්‍රතිචාර දැක්‌වූ නෝවීජියානු විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයේ නියෝජ්‍ය අධ්‍යක්‍ෂ තෝමස්‌ ස්‌ටේන්ස්‌ලන්ඩ් පවසා ඇත්තේ රජය සිවිල් වැසියන්ගේ ආරක්‍ෂිත කලාපය උල්ලංඝනය කළ බවයි. අනතුරුව තානාපති විලියම්සන් නමැත්තා නෝවීජියානු විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයේ තවත් නිලධාරීන් සහ කළ සාකච්ඡාවේදී ඔවුන් පවසා ඇත්තේ සිවිල් වැසියන්ට වඩා රජය ආරක්‍ෂක හමුදා සෙබළුන්ගේ ආරක්‍ෂාව ගැන සැලකිලිමත් වූ බවයි. එසේම ඇමරිකානු පුරවැසිභාවය හා ගී්‍රන්කාඩ් මගින් පුරවැසිකම ලබා ඇති ශ්‍රී ලංකා රජයේ නායකයන් ගැන ප්‍රශ්න කළ නෝවීජියානුවන් ඔවුන්ට බලපෑම් එල්ල කළ හැක්‌කේ කෙසේදැයි විමසා ඇත. මෙම ප්‍රශ්නයට ප්‍රතිචාර දැක්‌වූ තානාපති විලියම්සන් ඇමරිකානු පුරවැසි බව ලබාගෙන ඇති පිරිස ඇමරිකානු අධිකරණ දෙපාර්තමේන්තුවේ නිරීක්‍ෂණයට අයත් වන බව පවසා තිබේ. (Norwegian Ambassader Tore hattrem Summarized the Norwegian view of the
challenges to finding out about war crimes
that all likelihood only 2- 3 Army officers
knew about any given illegal action)

මෙරට සිටි නෝර්වේ තානාපතියාගේ මෙකී ප්‍රකාශයෙන් සනාථ වන්නේ හමුදා නිලධාරීන් දෙදෙනකු හෝ තිදෙනකු ඔහු සමග සබඳකම් පැවැත්වූ බව නොවේද? එසේනම් ඔහු වන්නි මෙහෙයුම ගැන ඔත්තු බැලූ බව පැහැදිලි නොවන්නේද? මින් හමුදාව තුළ ද චරපුරුෂයන් (moles) සිටි බව සනාථ විය. එසේම ටෝරේ හැට්‌රම්ට තොරතුරු සැපයූ මේ හමුදා නිලධාරීහු කවුරුන්ද?

මෙයට වසර දෙකකට පෙර ටෝරේ හැට්‌රම් අප වෙත ලිපියක්‌ එවමින් නෝර්වේ සම්බන්ධව ප්‍රවෘත්ති පල කිරීමට පෙර ඔවුන්ගෙන් විමසා නැතැයි කියා සිටියේය. එහෙත් 2009 අගෝස්‌තු 31 වැනිදා නෝර්වේහි ඇමරිකානු තානාපති කාර්යාලයේ වැඩබලන දූත මණ්‌ඩල ප්‍රධානී චෙරි ඩැනියල්ස්‌ ඇමරිකානු රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුවට යෑවූ රහස්‌ ලියවිල්ලෙන් ටෝරේ හැට්‌රම් ෙද්‍රdaහියකු යෑයි සනාථ විය. මේ අන්දමට නෝර්වේ සහ ඇමරිකානු තානාපතිවරුන් එක්‌වී වන්නි මෙහෙයුම සම්බන්ධව රහසිගත විමර්ශනයක යෙදුනු බවට ශ්‍රී ලංකාවට වාර්තා වූයේ මෙම වසරේයි. මේ අතර කොටි සංවිධානයේ ප්‍රබලයකු වූ නැගෙනහිර කොටි නායකයාව සිටි හා වත්මන් අමාත්‍යවරයකු වන කන්නන් විනයගමුර්ති හෙවත් කිලෝ නොවැම්බර් හෙවත් “කරුණා” පසුගිය සෙනසුරාදා දහවල් මඩකලපුවේදී “දිවයින ඉරිදා සංග්‍රහය” සමග සාකච්ඡාවකට එකඟ විය.

“ඔබ ෙද්‍රdaහියකු බවට කොටි වෙබ් අඩවි විසින් පවසනවා. ඔබේ ප්‍රතිචාරය කුමක්‌දැයි අපි මුල්ම ප්‍රශ්නය ඔහු වෙත යොමු කළෙමු. “ෙද්‍රdaහියා ප්‍රභාකරන්. මම නොවෙයි. ප්‍රභාකරන් සාමයට කැමැත්තක්‌ දැක්‌වූයේ නැහැ”යෑයි කරුණා කියා සිටියේය.

“එසේම රටේ ජනතාව එදත් අදත් ගිනි අවුළුවන පාර්ශ්වය කවුරුන්දැයි දැනගත යුතුයි. ඒ ද්‍රවිඩ සංවිධානයයි. මා මඩකලපුව විද්‍යාලයේ ඉගෙනුම ලබද්දී ඔය ද්‍රවිඩ සන්ධාන පිරිස ඇවිත් සිංහලයන් ද්‍රවිඩයන්ව මරනවා. ස්‌ත්‍රීන්ට අතවර කරනවා.”යෑයි ප්‍රචාරය කළා. එම තත්ත්වය මත අපිට කොටි සංවිධානය බැඳෙන්නට සිද්ධ වුණා. මේ ප්‍රචාර දියත් කළ ද්‍රවිඩ සන්ධාන දේශපාලකයන් රටින් පැන ගියා. අදටත් ඔවුන් කරන්නේ ඒ දෙයයි. සම්පන්දන් සහ මාවයි සේනාධිරාජලාගේ පිළිවෙත මා හොඳට දන්නවා.”යෑයි කරුණා තවදුරටත් සඳහන් කළේය. ඔබගේ දෙවැනියා ලෙස ක්‍රියා කළ රමේශ් නමැත්තාගේ බිරිය වූ වත්සලා දේවි ජනාධිපති හා මේජර් ජනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වාට එරෙහිව යුද අපරාධ නඩු පවරා තිබෙනවා. වත්සලා දේවිගේ පසුබිම කුමක්‌ද යෑයි අපි විමසූ අවස්‌ථාවේ කරුණා සිය අතීතය හෙළි කළේය.

“වත්සලා දේවි කොටි කාන්තා බළකායේ ක්‍රියාකාරිනියක්‌. ඇය දකුණු අප්‍රිකාවේ සිටින බව පැවසුවත් මට ලැබුණ තොරතුරු මත නම් අද සිටින්නේ ලන්ඩන් නුවරයි. වත්සලා දේවි මුතූර්හි පදිංචිව සිටි බව මා දන්නවා.”

“වන්නි මෙහෙයුමේදී පුතුමාතලන් කොටි හමුදා මෙහෙයුම දියත් කළේත් රමේශ්. ඔහු අත්අඩංගුවට පත්වූ බවට දියත්වූ ප්‍රචාරය සාවද්‍යයි. රමේශ් එම සටනේදී මියගියා.”යෑයි කරුණා වැඩිදුරටත් සඳහන් කළේය.

නැගෙනහිර කොටි නායකයාව සිටි කරුණා මේ සාකච්ඡාවේදී සුදුකොඩි කතාව මුළුමනින්ම ප්‍රතික්‍ෂේප කළේය. “ප්‍රභාකරන් ගැන මා හැර වෙන කෙනෙක්‌ දන්නේ නැහැ. ඔහු කිසිම මෙහෙයුමකදී කොටි සාමාජිකයන්ට සටන් බිමට ඉඩ දුන්නේ නැහැ. පුලිතේවන් සහ නඩේසන් සුදු කොඩි ඔසවාගෙන යටත්වීමට පැමිණි බව පැවසීම මුළුමනින්ම බොරුවක්‌. සටන් කර මියයායුතු බව මිසක්‌ සුදුකොඩි ඔසවාගෙන යටත් වන්නැයි කියන දර්ශනය ප්‍රභාකරන් ළඟ තිබුණේ නැහැ. එසේම ශ්‍රී ලංකා ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ, ශවේන්ද්‍ර සිල්වා, ජගත් ඩයස්‌ සහ මේජර් ජනරාල්වරුන්ට එරෙහිව පවරා ඇති නඩුවලදී සාක්‌කිදීමට තමා ඕනෑම අවස්‌ථාවක සූදානම් යෑයි ද හෙතෙම පළ කළේය. මේ නඩුවල පසුබිමේ සිටින්නේ රුද්‍රකුමාරන්. ඇමරිකාව රුද්‍රකුමාරන්ව රකිනවා. සියල්ලටම පෙර යුද අපරාධ චෝදනා ඔහුට එල්ල විය යුතුයි.

කොටි සංවිධානය සිදු කළේ කුමක්‌ද? කොටි කළ දේ ගැන තොරතුරු ඇත්තේ මා සතුවයි. එවන් රහසිගත තොරතුරු කා ළඟත් නැහැ. අද ද්‍රවිඩ ඩයස්‌පෝරාව යුරෝපා රටවල සැප විඳිමින් මෙරට යළිත් ගිනි ඇවිලවීමට සැලසුම් කරනවා. මොවුන් සතුව අතිවිශාල මුදල් සම්භාරයක්‌ ස්‌විස්‌ බැංකුවල තිබෙනවා යෑයි කරුණා හෙළි කළේය. වසර විස්‌සකට අධික කාලයක්‌ තිස්‌සේ නැගෙනහිර කැලයට වී ශ්‍රී ලංකා හමුදාවට එරෙහිව යුද වැදුන “කරුණා” සිය අතීතය ආවර්ජනය කළේය.

ප්‍රභාකරන් සහ පොට්‌ටුඅම්මාන්ගෙන් නොලත් පූර්ණ නිදහසක්‌ භුක්‌ති විඳින කරුණා පාසිකුඩාහි මාළු මාළු හෝටලයේ ඩිස්‌කෝ රැඟුම් හළේදී රංගනයේ යෙදෙන අයුරු අපි බලා සිටියෙමු. “මම නෝර්වේ සාම සාකච්ඡාවට ගොස්‌ පෙඩරල් විසඳුමකට අත්සන් කරන්න යෑයි ඇන්ටන් බාලසිංහම්ට පැවසුවා. ඔහු වෙව්ලුවා. ලොක්‌කගෙන් අහමු යෑයි මට කිව්වා. අත්සන් කරපන් යෑයි මා සැරෙන් කිව්වම බාලසිංහම් අත්සන් කළා. මේ ගැන ප්‍රභාකරන්ට ආරංචි වී බාලසිංහම්ගෙන් ප්‍රශ්න කළාම කරුණා බල කළ නිසා අත්සන් කළ බව ඔහු කියා සිටියා. ප්‍රභාකරන් මා සමග වෛරයෙන් පසුවූයේ එදා සිට”යෑයි කරුණා පළේය. මෙහිදී ද්‍රවිඩ සන්ධානයේ 13 වැනි සංශෝධන ඉල්ලීමට දැඩි ලෙස විරෝධය පළ කළ කරුණා උතුරු නැගෙනහිරට පොලිස්‌ බලතල අවශ්‍ය නැතැයි ද කියා සිටියේය.

ද්‍රවිඩ සන්ධානය විසින් නැගෙනහිර සිංහලකරණය කර ඇතැයි පවසනවා. මෙය අසත්‍යයක්‌. නැගෙනහිරට අවුත් ආයෝජන කරන්නැයි මා කියා සිටියත් කිසිවෙක්‌ ඉදිරිපත් වූයේ නැහැ යෑයි ඔහු තවදුරටත් සඳහන් කළේය. උතුර නැගෙනහිර හමුදා කඳවුරු ස්‌ථානගතවීම සම්බන්ධව සිය ප්‍රතිචාරය දැක්‌වූ විනයගමූර්ති කරුණා ගොඩබිමේ තර්ජනය සියයට සියයක්‌ නිමාවී ඇති නමුත් ද්‍රවිඩ ඩයස්‌පෝරාව තවමත් වෙනම රටක්‌ ඉල්ලා සිටින බව පළ කළේය.

“ද්‍රවිඩ සන්ධානය දැන් නිදහසක්‌ ගැන කතා කරනවා. සැම දෙනාම මියයද්දී ප්‍රභාකරන් ද නිදහස ගැන කතා කළා. ද්‍රවිඩ සන්ධානයට දැන් අවශ්‍ය වී ඇත්තේ යුද්ධයක්‌. නැගෙනහිර ප්‍රදේශයේ පමණක්‌ 20000 ක්‌ පමණ පුනරුත්ථාපනය වූ හිටපු කොටි සාමාජිකයන් සිටිනවා”යෑයි පළ කළ කරුණා රුද්ද්‍රකුමාරන්ගේ රටින් පිටත ඊළම් ආණ්‌ඩුව වැඩකට නැති සංවිධානයක්‌ බව කීවේය.

උතුරු ප්‍රදේශය හමුදා පාලනයට නතුවී ඇති බවට ද්‍රවිඩ සන්ධානය සහ එන්.ජී.ඕ. ක්‍රියාකාරීහු ලොව පුරා ගෙන යන ප්‍රචාරයට කරුණා එරෙහි විය. “ඉන්දියාවේ සෑම ප්‍රාන්තයකම හමුදා කඳවුරු තිබෙනවා. ශ්‍රී ලංකාවේ ආරක්‍ෂාව සඳහා හමුදා කඳවුරු අවශ්‍යයි. සෑම රටකම යුද්ධයක්‌ තිබුණත් නැතත් ආරක්‍ෂක කඳවුරු ස්‌ථානගතවී තිබෙනවා යෑයි ඔහු කියා සිටියේය.

කරුණා මෙලෙස ද්‍රවිඩ සන්ධානයේ සාවද්‍ය ප්‍රචාර සම්බන්ධයෙන් දොස්‌ පවරද්දී එම සන්ධානයේම මන්ත්‍රීවරයකු වූ සුමන්තිරන් ජර්මනියට ගොස්‌ එතනින් නෝර්වේ වෙත පැමිණි එරික්‌ සෝල්හයිම් හමුවී සාකච්ඡා කිරීමේ සිද්ධියක්‌ වාර්තා විය. මෙහිදී නැගෙන බරපතළ ප්‍රශ්නය නම් සුමන්තිරන්ලා නෝර්වේ ගොස්‌ සෝල්හයිම් වැනි ෙද්‍රdaහියකු හමුවූයේ කුමකට ද යන්නයි. මේ අතර කොටි ත්‍රස්‌තවාදී යුද්ධය සටතේ ශ්‍රී ලංකාවට නොපැමිණ විදේශ රටකට වීසිවී ව්‍යාජ යුද මහාචාර්යවරයෙක්‌ දැන් මෙරටට පැමිණ වත්මන් රජයත් හමුදා නායකත්වයත් සාවද්‍ය යුද අපරාධවලට කොටු කිරීමේ අදහසින් කැකිල්ලේ උපදෙස්‌ දීම ආරම්භ කර ඇත. මොහුගේ අලුත්ම න්‍යාය නම් රජය වහාම ඇමරිකානු රජය මෙන් විශ්ව අධිකරණ ක්‍රමවේදයට ඇතුළත් විය යුතු බව දැක්‌වීමයි. (The U.S govt Applies universal Jurisdication on matters pertainig to terrorism. Sri Lanka should follow this example) කොටි පැරදවිය නොහැකි යෑයි පැවසූ සිංගප්පූර් ව්‍යාජ යුද මහාචාර්යවරයා මේ සූදානම් වන්නේ කුමක්‌ පිණිසද? ඇමරිකානු හිටපු රාජ්‍ය ලේකම්වරයකු වූ හෙන්රි කිසිංජර් වරක්‌ පැවසුවේ මේ විශ්ව අධිකරණ ක්‍රමවේදය සෑම රටකම ස්‌වෛරීභාවය උල්ලංඝනය කරන බවයි.

(Henry Kissinger argue that universal
Jurisdication is a breach each state’s
Sovereignty) මෙලෙස ඇමරිකාවේ හිටපු රාජ්‍ය ලේකම්වරයකු පවා විශ්ව අධිකරණ ක්‍රමවේදයට එරෙහි වෙද්දී මේ සිංගප්පූර් ව්‍යාජ යුද මහාචාර්යවරයා රඟ දක්‌වන භයානක නාටකය රජයේ බලධාරීන්ට නොපෙනේද?

ඊශ්‍රායලයේ හිටපු විදේශ ඇමැතිනි සිපි ලිවිනිව අත්අඩංගුවට ගන්නා ලෙස බ්‍රිතාන්‍ය විනිසුරුවකු නියෝග කළේ ද මේ විශ්ව අධිකරණ නීතිරීති අනුවය.

එසේ නම් කේවට්‌ට ව්‍යාජ යුද මහාචාර්යවරයා හදන්නේ මෙරට රාජ්‍ය සහ හමුදා නායකත්වයට විදේශ රටකට යැම වැළැක්‌වීමට ද?

මේ පසුබිම යටතේ ස්‌විස්‌ රජයේ නඩු අධ්‍යක්‍ෂ පැට්‌රික්‌ ලාමොන්ගේ නියෝග මත ස්‌විස්‌ කොටි ජාලයට සම්බන්ධ 235 කගේ දුරකථන අංක සහ කොළඹ දුරකථන ඇමතුම් මධ්‍යස්‌ථානයක තොරතුරු ශ්‍රී ලංකා රජය වෙත ලබාදීමට ස්‌විස්‌ රජය ක්‍රියා කරනු ලැබීය.

මේ දුරකථන අංක නිසා ස්‌විස්‌ කොටි ජාලයේ කොළඹ ඒජන්තවරුන් කවුරුන්දැයි හෙළි විය. මින් වඩාත්ම කෝපයට පත් වූයේ ස්‌විට්‌සර්ලන්තයේ ලුසන්හි මන්ත්‍රී ලාතන් සුන්දරලිංගම් නමැති කොටි හිතවාදියායි.

ඔහු ස්‌විස්‌ රජයට දොස්‌ නැඟීය. ස්‌විස්‌ කොටි ජාලයේ මේ දුරකථන අංක ෂවේසර් පර්න්සේගන් නමැති ස්‌විස්‌ ජාතික රූපවාහිනියේ විකාශනය විය.

ඒ සමගම කලබලයට පත්වූ ස්‌විස්‌ කොටි අරමුදල් එකතු කළ කොටි සිව් දෙනා මැක්‌ස්‌ මේයර් නමැති නීතිවේදියා වෙත ගොස්‌ මෙලෙස දුරකථන අංක ශ්‍රී ලංකාවේ රජයට සැපයීමට මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය කිරීමක්‌ යෑයි පවසා තිබේ.

කෙසේ වෙතත් ස්‌විස්‌ රජය ගත් දැඩි තීරණය නිසා ජිනීවා, බර්න්, සුරීච් සිට කොළඹ වෙත ක්‍රියාත්මක වූ ස්‌විස්‌ කොටි ජාලයේ රහස්‌ දැන් හෙළිවී ඇත. මේ අතර පසුගිය සඳුදා නෝර්වේහි ඇමනෙස්‌ටි ඉන්ටර්නැෂනල් සංවිධානයේ ප්‍රධානියා වූ ජෙරල්ඩ් පොලිවර්ඩ්ගේ සහ මෙරට හිටපු එක්‌සත් ජාතීන්ගේ ප්‍රකාශක ගෝඩන් වෙයිස්‌ගේ මෙහෙයවීමෙන් ඔස්‌ලෝ නුවරදී චැනල් 4 වීඩියෝ පටය ප්‍රදර්ශනය කෙරිණි. මෙම අවස්‌ථාවට කොටි හිතවාදීන් සහ නෝර්වීජියානු ද්‍රවිඩයන් ද පැමිණ සිටි බව හෙළිවිය. නෝර්වේ වෙසෙන එක්‌ ශ්‍රී ලාංකික වෛද්‍යවරියක්‌ ද මෙයට සහභාගි වී ගෝඩන් වෙයිස්‌ගෙන් ප්‍රශ්න කළ බව කොටි විරෝධී ද්‍රවිඩ ආරංචි මාර්ග හෙළි කළේය.

මෙහිදී නෝර්වේ ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යාලය විසින් නිලධාරිනියක්‌ එවා ශ්‍රී ලංකාවේ ආරක්‍ෂක අමාත්‍යාංශය සකස්‌ කළ ලයිස්‌ අපොන් ඇග්රීඩ් නමැති වීඩියෝ පටය සහිත නියෝජ්‍ය තානාපතිවරයා අත්සන් කළ ලිපියක්‌ ඇමනෙස්‌ටි ප්‍රධානියාට භාරදීමට ක්‍රියා කර ඇත. මින් සනාථ වූයේ ඇමරිකාවේදී චැනල් 4 තිරගත වූ අවස්‌ථාවේ මේජර් ජනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා ප්‍රතිචාර දැක්‌වූ ආකාරයට නිසි ප්‍රතිචාර දැක්‌වීමට තරම් නිලධාරියකු නෝර්වේහි ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යාලයේ නොසිටි බව නොවේද? නෝර්වේහි කොටි චැනල් 4 චිත්‍රපටය ඔස්‌ලෝa නුවරදී තිරගත කරන බව අපේ තානාපති කාර්යාලය දැන සිටියදී ඊට ප්‍රතිචාර දැක්‌වීමට ක්‍රියාමාර්ගයක්‌ ගෙන නැතැයි මින් සනාථ විය. මෙලෙස නෝර්වේ කොටි පිනුම් ගහද්දී වී. ආනන්ද සංගරී, ඩී. සිද්ධාර්ථන් සහ ටී. ශ්‍රීධරන් සහ ද්‍රවිඩ දේශපාලකයන් කොළඹ ඉන්ඩියන් හවුස්‌ මන්දිරයේදී ඉන්දීය විදේශ ලේකම් රංජන් මතායි හමුවී රජය වාර්ගික අර්බුදය විසඳන්නේ නැතිව සිංහලයන්ව උතුරේ පදිංචි කරන බවට පැමිණිලි කර ඇත. (Sinhalese moving into Tamil areas)

එහෙත් යුද්ධය නිමවීමත් සමගම ද්‍රවිඩයන් බොරැල්ල සිට බත්තරමුල්ල දක්‌වා ව්‍යාප්ත වී ඇතැයි හෙළිවිය.

මේ ද්‍රවිඩ දේශපාලකයන් තිදෙනාගේ එකී වර්ගවාදී ප්‍රකාශයම ද්‍රවිඩ සන්ධානය ද පවසා තිබේ. “ද්‍රවිඩ සන්ධානය යළිත් ගිනි ඇවිලවීමට උත්සාහ කරන බව විනයගමූර්ති කරුණා පැවසුවේ මේ නිසාය.

මේ අතර මඩකලපුවේ දියත් වූ ගී්‍රස්‌ යකුන් ප්‍රචාරය එකවරම නතර විය. “දැන් කිසිම ගී්‍රස්‌ යකකු නැහැ”යෑයි මඩකලපුව ආඥපති ලාල් පෙරේරා කියා සිටියේය. මෙයට සමගාමීව ප්‍රකාශයක්‌ කළ කරුණා ගී්‍රස්‌ යක්‌කු ප්‍රචාරය දියත් කළේ වෙනින් කවුරුත් නොවේ ද්‍රවිඩ සන්ධානය යෑයි හෙළි කළේය.

මෙම පසුබිම යටතේ කොළඹ ස්‌ථානගතව සිටින ජාතික සාම මණ්‌ඩලය නමැති ප්‍රධාන සාම වෙළෙන්දා යළිත් වරක්‌ යුද අපරාධ චෝදනා ගැන හඬ නඟා තිබේ.

රජය මෙහිදී කළ යුත්තේ වන්නි මෙහෙයුම නතර කිරීමට දැඩි උත්සාහයක්‌ ගත් මේ සාම වෙළෙන්දාට 2002 සිට ලැබුණු විදේශ අරමුදල් සහ ඒවා වැය කළ අයුරු මෙන්ම මොහුගේ ඇමරිකානු සබඳතා ගැන ද සෙවීමයි.

මේ අතර ඩුබායි සිට චෙන්නායි නුවරට පැමිණි ගෝලීය ද්‍රවිඩ සංසදයේ ප්‍රධානි එමානුවෙල් පියනමට රටට ඇතුළුවීම සඳහා ඉන්දීය බලධාරීහු තහනම් කරනු ලැබීය.

මාලදිවයින ආරක්‍ෂක ඇමැති ඊබ්‍රාහිම් කාලිපනාවු ද මේ සතියේ යාපනයට ගොස්‌ එහි තත්ත්වය ගැන විමර්ශනයක යෙදුණි. මේ අතර යළිත් වරක්‌ මෙරට ගිනි ඇවිලවීම සඳහා ද්‍රවිඩ සන්ධාන මන්ත්‍රී කණ්‌ඩායමක්‌ ඇමරිකාවට සහ කැනඩාවට යැමට සැලසුම් කර ඇත. කැනඩා අගමැති ස්‌ටීවන් හාපර්ගේ රජය දැන් කොටින්ට සහාය දක්‌වනවා. මේ වසරේ නොවැම්බර් මස කොටි මහා විරු සමරුව උත්සවාකාරයෙන් පැවැත්වීමට ද කැනඩා කොටි ජාලය සැලසුම් කර තිබෙනවා. ද්‍රවිඩ සන්ධාන මන්ත්‍රී කණ්‌ඩායමක්‌ කැනඩාවට යන්නේ ගිනි ඇවිලවීමට යෑයි කැනඩා ආරංචි මාර්ග හෙළි කළේය.

මේ අතර ප්‍රභාකරන්ගේ ත්‍රස්‌තවාදයට ඩොලර් මිලියන හතරක්‌ සැපයූ රා- රාජරත්නම් නමැති ඇමරිකානු ද්‍රවිඩයාට කොටස්‌ වෙළෙඳපළේ වංචාවක්‌ සම්බන්ධයෙන් වසර 11 ක සිරදඬුවමක්‌ සහ ඩොලර් මිලියන 10 ක දඩයක්‌ නියම විය. එහෙත් රාජරත්නම්ගේ ශ්‍රී ලාංකික ව්‍යාපාරික සගයෝ නිදැල්ලේ සිටිති. මේ වන තුරු පොලිසිය රාජරත්නම් සහ මේ ව්‍යාපාරික සගයන් අතර පැවැති රහස්‌ සබඳතාවය ගැන කිසිදු පරීක්‍ෂණයක්‌ පවත්වා නැත. රාජරත්නම්ට එරෙහිව මීළඟ නඩුව ළඟදීම විභාගයට ගැනීමට නියමිතය.

එය පවරා ඇත්තේ කොටි බෝම්බ වලින් මියගිය ශ්‍රී ලාංකිකයන්ගේ ඥතීන් 30 දෙනකු විසිනි. මේ නඩුව වෙනුවෙන් පෙනී සිටින්නේ නීතිඥ මයිකල් එලිස්‌නර් වේ. ඒ සඳහා සියලු සාක්‌කි ගොනු කළේ රහස්‌ පොලිසියේ සේවය කළ විශ්‍රාමික පොලිස්‌ පරීක්‍ෂක ලයනල් මුණසිංහ ය.


          ශ්‍රී ලංකා ගුවන්හමුදාව චීනයෙන් ලබාගත් අලුත්ම ගුවන් යානාවක්‌

* චැනල් 4 මෙම 12 වැනිදා යුරෝපා පාර්ලිමේන්තුවට
ඉදිරිපත් කිරීමේ කොටි කොන්ත්‍රාත්තුවක්‌

* ජනාධිපතිට සිතාසිය භාරදීමට කොටි නීතිවේදී
බෘස්‌ පෙයින්ගේ ඒජන්තවරු කුවින්ස්‌ විහාරයේ රැක සිටි බව හෙළිවේ

* ශ්‍රී ලංකාවේ මාධ්‍ය මාව ත්‍රස්‌තවාදියකු කරලා. මාව බේරන්න
- නිදහස්‌ මාධ්‍ය ව්‍යාපාරික ජාලයේ හිටපු ප්‍රධානියා වෙනුවෙන්
නවිපිල්ලේට ආයාචනයක්‌

* ඇමනෙස්‌ටි සංවිධානයෙන් ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව ධවල මන්දිරයට පෙත්සමක්‌

* කැනඩා රජය එකවරම වෙනස්‌වී කොටි හඬ නඟයි

* 2002 දී මෙරටදී දෙවියකු යෑයි හැඳින්වූ රාඡ් රාජරත්නම්
කොටි ත්‍රස්‌තවාදියකු යෑයි “රුද්රා” නමැති කොටි චරපුරුෂයා හෙළි කරයි

“ඇමරිකාව අල්කයිදා නායකයකු වූ අල් අව්ලාකව මැරුවේ
ඔවුන්ගේ හිමිකම් අනුවයි” – කෙනත් ඇන්ඩර්සන්
(අන්රෝ සංවිධානයේ ජාත්‍යන්තර නීතිවේදී)

U.S. was within their rights to Kill Awlaki
- Kenneth Anderson – UNRON

තිස්‌ වසරක්‌ තිස්‌සේ ශ්‍රී ලංකාවේ මානව සංහතියේ ප්‍රධානතම සතුරා වූයේ ප්‍රභාකරන්ය. එහෙත් මේ ඝාතකයා ප්‍රමුඛ කොටි අපරාධකාරී සමාගම විනාශවීමේ හේතුවෙන් ඇමරිකාවේ හිටපු නීතිපතිවරයකු මෙන්ම කොටින්ගේ නීතිවේදියා වූ බෘස්‌ පෙයින් මුළු ලෝකයේම සතුරා බවට හඳුන්වා ඇත්තේ ශ්‍රී ලංකා ජනාධිපතිවරයායි. පසුගියදා ඇමරිකාවේ කොළම්බියා දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ විනිසුරු කොලර් කොවේලි ලවා ශ්‍රී ලංකා ජනාධිපතිවරයාට එරෙහිව සිතාසියක්‌ ලබාගත් බෘස්‌ පෙයින් එය අන්තර්ජාලයට යොමු කිරීමට ද අවසර ඉල්ලීය.

ජනාධිපතිට එරෙහි මේ නඩුව පැවරුවේ ඇමනෙස්‌ටි ඉන්ටර්නැෂනල් සංවිධානය වෙනුවෙන් අන්රෝ සංවිධානයයි. ශ්‍රී ලංකාවේ ජනාධිපතිවරයාට යුද අපරාධ චෝදනා ඉදිරිපත් කිරීමට ක්‍රියා කළ එම “අන්රෝ” සංවිධානයම ඇමරිකානු සී.අයි.ඒ. සංවිධානය විසින් අල්කයිදා නායකයකු වූ අල් අව්ලානි සහ අල්කයිදා සඟරා කර්තෘ සමීර් කාන්ව ද ඝාතනය කිරීම ඇමරිකානු හිමිකම් අනුව සිදුවූවක්‌ යෑයි කියා සිටියේය.

ඇමරිකානු ටැග් හෙවත් ටැමිල්ස්‌ එගෙන්ස්‌ට්‌ ජෙනොසයිඩ් නමැති කොටි හිතවාදී සංවිධානයේ මෙහෙයවීම මත මහින්ද රාජපක්‍ෂ ජනාධිපතිවරයාට එරෙහිව පැවරූ මේ සිවිල් නඩුවට අවශ්‍ය අමුද්‍රව්‍ය සැපයුණේ කොළඹ ස්‌ථානගත රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන හා ඊට සම්බන්ධ නීති පාර්ශ්වයන් ගෙනි.

එය තවදුරටත් සනාථ වන්නේ පැමිණිල්ලේ පිටු අංක හතේ ඇතැම් ශ්‍රී ලංකා නඩු තීන්දු ද උපුටා දැක්‌වීමයි. බෘස්‌ පෙයින් නමැති ඇමරිකානු නීතිවේදියා 1992 වසරේදී මෙරටදී ප්‍රකාශයට පත්වූ ඇතැම් නඩු තීන්දු ගැන දන්නේ යෑයි සිතිය හැකිද?

මේ නිසා අත ඊසොප්ගේ වුවත් හඬ ෙ-කොබ්ගේ යන බයිබල් පාඨය මෙකී ක්‍රියාදාමයට උචිතය. එහෙත් ශ්‍රී ලංකා ජනාධිපතිට එරෙහි මෙම නඩුව ගෙන යැමට හැකිද යන්න ගැන “ටැග්” සංවිධානයටම ප්‍රශ්නයක්‌ වී තිබේ.

විනිසුරු කොලින් කොට්‌ලේ මේ ගැන ඇමරිකානු රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුවේ අදහස්‌ විමසීමට ඉඩ තිබෙනවා. මේ තත්ත්වය මත රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුව අපේ පැත්තට ගැනීම සඳහා අපේ අය හිලරි ක්‌ලින්ටන්, රාජ්‍ය ලේකම්වරිය වෙත මෙන්ම කොන්ග්‍රස්‌ සභිකයන් වෙත ද යොමුවිය යුතුව තිබෙනවා”යෑයි බෘස්‌ පෙයින් කොටි ආධාරකරුවන්ට උපදෙස්‌ දී ඇත.

ඒ සමගම ඇමනෙස්‌ටි ඉන්ටර්නැෂනල් සංවිධානයේ ශ්‍රී ලංකාව පිළිබඳ විශේෂඥයකු යෑයි හඳුන්වාගන්නා ජිම් මැක්‌ඩොනල්ඩ් නමැත්තා ධවල මන්දිරය වෙත පෙත්සමක්‌ යොමු කරමින් ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව ජාත්‍යන්තර යුද අපරාධ විමර්ශනයක්‌ ආරම්භ කරන්නැයි ඉල්ලා ඇත.

ඔහු මේ පෙත්සම සඳහා ඔක්‌තෝබර් 29 වැනිදාට පෙර අත්සන් 5000 ක්‌ අන්තර්ජාලය මගින් ඉල්ලා ඇති අතර කොටි හිතවාදීන් විසින් ඊයේ වන විට අත්සන් 764 ක්‌ ඉදිරිපත් කර තිබේ. මෙයට සමානව ඇමරිකාවේ කොන්ග්‍රස්‌ මන්ත්‍රීවරයකු වූ මයිකල් හොන්ඩා නමැත්තා ද කොන්ග්‍රස්‌ සභාව වෙත යෝජනාවක්‌ ඉදිරිපත් කරමින් ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහි විශ්වාසවන්ත ජාත්‍යන්තර විමර්ශනයක්‌ ආරම්භ කළ යුතු බව දන්වා ඇත.

මේ අතර පසුගිය 29 වැනිදා කැනඩාවේ පාර්ලිමේන්තුව හමුවේ ප්‍රශ්නයක්‌ නැඟූ ස්‌කාබරෝ ආසනයේ කොටි මන්ත්‍රීනි රාතිකා සිතාසබෙයියන් නමැත්තිය ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව කැනඩා රජය එක්‌සත් ජාතීන්ගේ විමර්ශනයක්‌ කළ යුතු බව පැවසුවාය. ඇගේ එම ඉල්ලීමට තවත් කොටි හිතවාදියකු වූ ජිම් කැරිගියානිස්‌ නමැති මන්ත්‍රීවරයා ද සහාය විය.

මේ ජිම් කැරිගියානිස්‌ නමැත්තා සටන් විරාම සමයේ වන්නියට ගොස්‌ කොටි සමග රහස්‌ සාකච්ඡා පවත්වා ඇත. මෙකී කොටි මන්ත්‍රීවරියගේ ඉල්ලීමට ප්‍රතිචාරය දැක්‌වූ විදේශ ඇමැති ජෝන් බෙසාද් ශ්‍රී ලංකාවේ මානව හිමිකම් සම්බන්ධව කැනඩා රජය නැඟී සිටිනේ යෑයි පවසා තිබේ.

මෙලෙස එකවරම කැනඩා අගමැති ස්‌ටීවන් හාපර්ගේ රජය කොටි වෙනුවෙන් හඬ නැඟීමට ඉදිරිපත් වූයේ කෙසේද? කැනඩාවේ ශ්‍රී ලාංකික ආරංචි මාර්ග දක්‌වන අන්දමට කැනඩාවේ ඇතැම් අංශවලට දැන් කොටි රිංගාගෙන ඇත. සිදුවන්නේ කුමක්‌ද යන්න ශ්‍රී ලංකා නිලධාරීන් පවා නොදනී. කොටින්ට එරෙහිව නිසි ප්‍රතිචාරය දැක්‌විය හැකි සහ ඔවුන්ගේ තොරතුරු සාවද්‍ය යෑයි පෙන්නුම් කිරීමට හැකි තානාපති නිලධාරියකු කැනඩාවේ නැත.

ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහි මේ ජාත්‍යන්තර බලවේග ඇමරිකාව, බ්‍රිතාන්‍ය සහ කැනඩාවේ ක්‍රියාත්මක වෙද්දී බ්‍රිතාන්‍ය ලේබර් පක්‍ෂ සමුළුව වෙත ද ශ්‍රී ලංකාව යුද අපරාධ කළ බවට දක්‌වමින් යෝජනාවක්‌ යොමුවිය.

          

එහෙත් මේ ජාත්‍යන්තර කුමන්ත්‍රණය මෙහෙය වන පාර්ශ්වයන් සිටින්නේ ඇµaගනිස්‌තානයේ නොව කොළඹය. එසේ වුවත් රජය මේ සතුරන් හා ෙද්‍රdaහීන් හඳුනාගෙන සිටීද?

ඒබ්‍රහම් ලින්කන් නමැති ඇමරිකානු ජනාධිපතිවරයා මුහුණපෑ බරපතළ ප්‍රශ්නය වූයේ චරපුරුෂයන් හා ෙද්‍රdaහීන්ය. එම තත්ත්වයට වත්මන් ජනාධිපති ආරක්‍ෂක ලේකම් හා හමුදා නායකයන් මුහුණපා ඇත. කොටි පරාජය කළ ශ්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍ය සහ හමුදා නායකත්වය යුද අපරාධකරුවන් කිරීමට කැසකවන මෙකී පිරිස්‌ වන්නි මෙහෙයුම පැවැති කාලයේ ක්‍රියාත්මක වූ ආකාරය නෝර්වේහි ඇමරිකානු තානාපති ක්‌ලින්ට්‌ විලියම්සන් විසින් ඇමරිකානු රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුවට යෑවූ රහස්‌ පණිවුඩයකින් හෙළිවී ඇත.

මේ එම පණිවුඩයේ සඳහන් වන තොරතුරුයි. “වන්නි මෙහෙයුම සමයේ ගොඩබිමේ සිදුවන්නේ කුමක්‌ද යන්න දැන ගැනීමට විලියම්සන්ට අවශ්‍ය වුණා. ඒ සඳහා එකම විකල්පය රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන බවත් එම සංවිධානවලට තොරතුරු රැස්‌ කර ගත හැකි බවත් ඔහුට තේරුම් ගියා. ඒ අනුව තානාපති විලියම්සන් පෝරට්‌ (FORUT) සංවිධානයේ හිටපු නේවාසික අධ්‍යක්‍ෂිකා රන්වෙයින් ටුවෙට්‌නස්‌ සහ නෝර්වේහි කෙයාර් සංවිධානයේ දේශපාලන උපදේශක නීල්ස්‌ මෝර්ක්‌ හමුවී සාකච්ඡා කළා. එසේම නෝවීජියානු සොලිඩාර් සංවිධානයේ ගයි රෝඩ්ස්‌ නමැත්තාව ද ඊට සම්බන්ධ කරගනු ලැබුවා. ටුවේට්‌නස්‌ නමැත්තිය වන්නියේ සිටි ඔක්‌ස්‌පම්, කෙයාර්, ඩැනිෂ් රිපුජි කවුන්සිල්, සෝ ආ, රියුජි කෙයාර්, වර්ල්ඩ් යුනිවර්සිටි සර්විස්‌ ඔµa කැනඩා සහ සේව් ද චිල්රන් සහ විදෙස්‌ රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවලින් තොරතුරු ලබාගෙන තානාපති විලියම්සන්ට දුන්නා. (Ranveig Tveitnes had complied reports from various
N.G.O. s in the conflict zone including staff
from Oxfam – care – Danish refugee council -
Forut – Zoa – Refugee care – world university
service of Canada and Save the Children))

එසේම ගයි රෝඩ්ස්‌ නමැත්තා තානාපති විලියම්සන්ට සියලු තොරතුරු සපයා ඇත. මේ හැර විලියම්සන්ගේ රහස්‌ පණිවුඩයෙන් තවත් රහසක්‌ හෙළි විය. ඒ කෙයාර් සංවිධානය විසින් 300 ක්‌ පමණ පිරිසක්‌ යොදවා තිබූ බවයි. ඉන් සියයට 95 ක්‌ම ශ්‍රී ලාංකිකයන්ය. කෙයාර් සංවිධානයේ නීල්ස්‌ මෝර්ක්‌a විසින් මේ තොරතුරු හෙළි කර තිබේ. එසේම සෑම සතියකට වරක්‌ම කෙයාර් සංවිධානය වන්නියේ තොරතුරු ඇතුළත් වාර්තාවක්‌ සකස්‌ කර තිබේ. මෙම තොරතුරු ඇමරිකානු රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුව වෙත යෑවීමට හැකියාවක්‌ ඇද්ද යන්න ගැන සොයා බලන බවද නීල්ස්‌ මෝර්ක්‌ සඳහන් කර ඇත. (Nils mork of
care promised to speak to his director and see
if it would be possible to provide this
information to the state Department) මෙලෙස ශ්‍රී ලංකාව ගැන ඔත්තු බැලීම සඳහා පෝරුට්‌ සහ අනිකුත් විදෙස්‌ රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන විසින් ඔවුන්ගේ මෙරට කාර්යමණ්‌ඩලයට චන්ද්‍රිකා දුරකථන පවා සපයා තිබේ. (Ranveig Tveitnes of
Forut explained that Forut and a Number of
other N.G.O. s had local staff on the ground
with sattelite phones Who were able to provide
brief but consistent text message sitïtiooon
Reports)

නෝර්වේහි ඇමරිකානු තානාපති විලියම්සන් හෙළි කළ මේ රහස්‌ තොරතුරුවලින් සනාථ වන්නේ කුමක්‌ද? ඒ වසර ගණනකට පෙර පාසල් දරුවන්ට විස්‌කෝතු බෙදූ කෙයාර් සංවිධානයත් කාන්තා හිංසනය ගැන කොළඹ නගරයේ පෝස්‌ටර් ඇලවූ පෝරට්‌ සංවිධානයත් ළමා ආරක්‍ෂාව ගැන හඬ නඟන සේව් ද චිල්රන්ඩ් සංවිධානයත් ඇතුළු සංවිධාන ශ්‍රී ලංකා රජය සහ ආරක්‍ෂක හමුදාව ගැන ඔත්තු බැලූ බව නොවේද?

මේ පසුබිම මත විදෙස්‌ රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවල අබිරහස්‌ න්‍යායපත්‍රයක්‌ ක්‍රියාත්මක වී ඇතැයි සනාථ වේ. එසේම ආරක්‍ෂක ලේකම්වරයා ඝාතනය කිරීමට උත්සාහ කළේ කෙයාර් සංවිධානයේ සේවය කළ කොටි ත්‍රස්‌තයන් වූ ධර්මදරන් හෙවත් කිලි, එරන්තන් හෙවත් කන්නන් නමැත්තන් යෑයි අනාවරණය විය.

මෙලෙස විදෙස්‌ රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන දහයක්‌ ලවා ශ්‍රී ලංකාවේ ජනාධිපති, ආරක්‍ෂක ලේකම් සහ හමුදා නායකත්වය ගැන මෙන්ම වන්නි මෙහෙයුම සම්බන්දව ඔත්තු බැලූ නෝර්වේහි ඇමරිකානු තානාපතිව සිටි ක්‌ලින්ට්‌ විලියම්සන් යනු 2006 වසරේදී ඇමරිකානු රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුව විසින් යුද අපරාධ සම්බන්ධයෙන් විමර්ශනය කිරීමට පත් කළ හිටපු පෙඩරල් නඩු අධ්‍යක්‍ෂවර බව හෙළි විය. ඔහු ජාත්‍යන්තර අධිකරණයේ නඩු මෙහෙයවීමේ නීතිවේදියකු ලෙස ද සේවය කර ඇත. ඇමරිකානු රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුවේ ද සේවය කළ විලියම්සන් සහ මෙරට දෙස්‌ විදෙන් රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවල හමුවීමේ තොරතුරු ඇමරිකානු තානාපති කාර්යාලයේ නියෝජ්‍ය ප්‍රධානි චෙරි ඩැනියල්ස්‌ විසින් රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුවට යවා තිබිණි.

එහෙත් මේ එන්.ජී.ඕ. ජාලය මෙතෙක්‌ බිඳ වැටී නැත. පසුගිය සැප්තැම්බර් මස 24 වැනිදා ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ඇමරිකාවේ කුවින්ස්‌හි බෞද්ධ විහාරයට පැමිණීමට නියමිතව තිබිණි. මේ තොරතුරු ඇමරිකානු “ටැග්” නමැති කොටි හිතවාදී සංවිධානයේ නීතිඥ බෲස්‌ පෙයින්ට වාර්තා විය. ඔහු විගස රමේශ් නමැති කොටි හමුදා නායකයාගේ බිරිය වූ වත්සලාදේවා නමැති ත්‍රස්‌ත කාන්තාව විසින් ජනාධිපතිට එරෙහිව පැවරූ නඩුවේ සිතාසිය භාරදීම සඳහා මාර්ක්‌ පොට්‌කේවිස්‌ සහ ලුක්‌ ඩයර් නමැති සිය ඒජන්තවරුන් දෙදෙනාව කුවින්ස්‌ පන්සල වෙත එවනු ලැබීය.

එහෙත් ඒජන්තවරුන් දෙදෙනාට සිතිය භාරදීමට නොහැකි වූයේ ජනාධිපති ආරක්‍ෂකයන් විසින් ඔවුන්ව පන්සල් භූමියෙන් පිටමං කිරීම නිසාය. ආපසු බෘස්‌ පෙයින් වෙත පැමිණි මාර්ක්‌ පොට්‌කේවිස්‌ නමැත්තා ශ්‍රී ලංකා ජනාධිපතිගේ රැකවළුන් නිසා තමන්ට සිතාසි භාරදීමට නොහැකි වූ බවට දිව්රුම් ප්‍රකාශයක්‌ ඉදිරිපත් කෙරිණි.

ඒ වන විට බෘස්‌ පෙයින්ගේ කාර්යාලයේ ශ්‍රී ලංකාවෙන් පැන ගිය හිටපු මාධ්‍යවේදිනියක්‌ ද විය. ඇය දැඩි ලෙස විශ්වාස කළේ බෘස්‌ පෙයින්ගේ ඒජන්තවරුන්ට ජනාධිපති වෙත සිතාසිය භාරදීමට හැකි වන බවයි.

ඩොලර් මිලියන හතරක කුලියට කොටි වෙනුවෙන් සේවය කරන මේ බෘස්‌ පෙයින් සිතාසිය භාරදීමේ උත්සාහයෙන් පසු කළ ප්‍රකාශයක්‌ යුරෝපා කොටි වෙබ් අඩවියක පළ විය. එහි මෙසේ සඳහන් විය. “කර්නල් ගඩාµsට හා ජනාධිපති මුබාරක්‌ට මොකද වූයේ? රාජපක්‍ෂගේ බලය ගිලිහී ගියහොත් නව වාතාවරණයක්‌ ඇතිවෙයි. ශ්‍රී ලංකා රජයට කුමක්‌වේද කියා මට කියන්න බැහැ.” මේ ප්‍රකාශයෙන් පසු ඔහු යළිත් වරක්‌ ඇමරිකානු අධිකරණය වෙත ගොස්‌ ශ්‍රී ලංකා ජනාධිපතිට එරෙහි සිතාසිය මෙරට පුවත්පත්වල සහ කොටින්ගේ ටැමිල් නෙට්‌ වෙබ් අඩවියේ පළ කිරීමට අවසර ඉල්ලීය.

මේ පසුබිම මැද මෙරට එන්.ජී.ඕ. ක්‍රියාකාරීහු ක්‍රියාත්මක වී විවිධ පාර්ශ්වයන් වෙතින් මේජර් ජනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වාට එරෙහිව ඇමරිකාවේ පවරා ඇති නඩුවෙන් ඔහුට ගැලවිය හැකිද යන්න විමසීමට ලක්‌කර ඇත. මේ සම්බන්ධයෙන් එක්‌ නීති පාර්ශ්වයක්‌ ශවේන්ද්‍ර සිල්වාට තානාපති වරප්‍රසාදවලට හිමිකමක්‌ නැති බවට කැකිල්ලේ ප්‍රකාශයක්‌ කර ඇත.

මේ අතර තවත් හාස්‍යජනක සිද්ධියක්‌ ජිනීවා නුවරින් වාර්තා විය. පසුගිය සැප්තැම්බර් 24 දාතමින් මානව හිමිකම් කොමසාරිස්‌ නවිපිල්ලේ වෙත ලිපියක්‌ ලැබිණි. එම ලිපිය ඇය වෙත යවා තිබුණේ ඉමාඩ් (IMARD) නමැති එන්.ජී.ඕ. සංවිධානයයි. නිදහස්‌ මාධ්‍ය ව්‍යාපාරික ජාලයේ හිටපු ප්‍රධානියාට එරෙහිව මාධ්‍ය ප්‍රචාරයක්‌ දියත් වී ඇති බවත් වහාම ඒ ගැන අවධානය යොමු කර එම ප්‍රචාර වහාම අත්හිටුවන්ට පියවර ගන්නා ලෙස එම ලිපියෙන් ඉල්ලා තිබිණි.

මෙහිදී නැඟෙන ප්‍රශ්නය නම් නවිපිල්ලේ නමැත්තියට මෙරට මාධ්‍යවලට එරෙහිව නියෝගයක්‌ කිරීමට ඇය කවුද යන්නයි. ඇය සියල්ලටම පෙර 1971 කැරැල්ලේ හිටපු කැරලිකරුවකු වූ මේ රංජිමල්ලි නමැත්තා කොටි ජාත්‍යන්තර ජාලයේ 11 වැනියා වූ කිරුබාහරන් නමැති ත්‍රස්‌තවාදියා සමග පවත්වන සබඳතා ගැන විමර්ශනය කළ යුතුය. කොටි හඬ ගුවන්විදුලියට ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාව විසින් බෝම්බ දැමූ විට එය හෙළාදකිමින් නිවේදනයක්‌ ප්‍රකාශයට පත් කළේ ද මොහුයි. මේ චරපුරුෂයා ජිනීවා නුවර සිට ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව දියත් කර ඇති රහස්‌ සැලසුම් ගැන මෙරටට හෙළිවී තිබේ. එසේම නවිපිල්ලේ ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව කැනඩා යෝජනාව සභාගත කිරීමට ද උත්සාහ කර තිබිණි. “රටේ සතුරන් මානව හිමිකම් ගැන කතා කරති”යෑයි පැවසුවේ රුසියානු අගමැති වැලඩ්මීර් පුටින්ය.

දැන් මෙරටින් පැන ගොස්‌ ස්‌විට්‌සර්ලන්තයේ දේශපාලන රැකවරණ ඉල්ලා ඇති මේ හිටපු කැරලිකරුවාගේ උත්සාහය වී ඇත්තේ ද පව් සෝදා ගැනීමයි. මේ අතර 2002 වසරේදී මෙරට ආයෝජන ක්‍ෂේත්‍රයට හිටිහැටියේ කඩාවැදී සමාගම් රැසක කොටස්‌ මිලයට ගත් රා- රාජරත්නම් නමැති ඇමරිකානු කෝටිපති ද්‍රවිඩයාගේ සියලු කොටි ක්‍රියාකාරකම් අසුවූයේ ඇමරිකානු එµa.බී.අයි. පොලිසිය යෙදවූ “රුද්රා” නමැති කොටි චරපුරුෂයා නිසා යෑයි දැන් හෙළිවී ඇත. රුද්රා දැන් පවසන්නේ රාජරත්නම්ගේ ගැලියන්µන්ඩ් සමාගමට කොටි විශාල ලෙස මුදල් යෙදවූ බවයි. එසේනම් පසුබිම පැහැදිලිය. ඒ මෙරට සමාගම් තම පාලනයට ගැනීමට කොටි විසින් රාජරත්නම්ව යොදා තිබූ බවය. මේ තත්ත්වය මැද ඇමනෙස්‌ටි ඉන්ටර්නැෂනල්, හියුමන්රයිට්‌ස්‌ වොච් සහ ඉන්ටර්නැෂනල් ක්‍රයිසස්‌ ගෲප් නමැති රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන තුන මෙම 12 වැනිදා චැනල් 4 චිත්‍රපටය යුරෝපා පාර්ලිමේන්තුව හමුවේ ප්‍රදර්ශනය කිරීමට කටයුතු යොදා ඇත. චැනල් 4 නිර්මාණය කළ කැල්ලම් මැක්‌රේ නමැති තක්‌කඩියා ඇතුළු එන්.ජී.ඕ. ක්‍රියාකාරීන් ද ගී්‍රන් පක්‍ෂයේ මන්ත්‍රීවරු ද මේ සාවද්‍ය චිත්‍රපටය තිරගත කිරීමෙන් පසු සාකච්ඡාවකට සහභාගි වේ.

මෙම චිත්‍රපටය නැරඹීමට එන අයට “සැන්ඩ්වීච්”වලින් සංග්‍රහයක්‌ කරන බවද ප්‍රකාශ කර ඇත.

මෙලෙස යුරෝපා පාර්ලිමේන්තුව තුළ ද චැනල් 4 චිත්‍රපටය තිරගත කිරීමට ක්‍රියා කිරීමෙන් සනාථ වන්නේ යුරෝ මිලියන ගණනක කොටි මුදල් එකී චිත්‍රපටය සම්බන්ධව සාකච්ඡාවට සහභාගි වන නව දෙනකුට ලබාදී ඇති බවයි.

Crouching Tiger, Hidden Raj

The LTTE has received $ I mn from Raj Rajaratnam, founder of the Galleon Group hedge fund after it victory at Elephant Pass in April 2002. In spite of the US proscribing the LTTE in 1997, Rajaratnam had invested LTTE funds raised abroad in the hedge fund.

“… a few were aware within the Tamil community that Rajaratnam apparently had given the Tamil cause at least $1 million in recognition of the Tamil victory in 2000 over the Sri Lankan army at the strategic Elephant Pass, which controls access to Sri Lankanorthern peninsula, where ethnic Tamils are concentrated,” Vanity Fair’s David Rose revealed in a web exclusive dated Sept. 30, 2011.

Captioned ‘Crouching Tiger, Hidden Raj’, the report exposed Rajaratnam’s LTTE links on the basis of an interview with a former FBI agent, who had infiltrated an LTTE event in Nov. 2000 at the Doubletree hotel in Somerset, New Jersey, where Rajaratnam addressed about 400 persons.

Earlier this year, Rajaratnam, was convicted of conspiracy and securities fraud in one of the biggest insider-trading cases in the history of Wall Street.

Rose alleged that many of those who funded the LTTE were eminently respectable, and worked in America, Canada, Australia, and Europe in professions such as medicine and the law. Rose quoted the FBI informant as having said Rajaratnam got up and, flanked by L.T.T.E. flags, he said, ‘Everyone must support the Tigers’ cause. Rajaratnam said his wife was an Indian Sikh [a minority group from which some had also mounted a terrorist campaign aimed at creating a separate state]. Rajaratnam said: ‘They’re terrorists. We’re terrorists. We are all freedom fighters.’ Everyone laughed. Then he added: ‘They’re our terrorists, and you all must support this struggle.’”

In May 2011, Raj Rajaratnam was convicted in New York on 14 counts of conspiracy and securities fraud in one of the biggest hedge-fund insider-trading cases in the history of Wall Street. The trial revealed how Rajaratnam developed a web of corrupt relationships and paid millions of dollars for insider tips that enabled him to beat the market time and again. But throughout the two-month hearing, prosecutors said nothing about one of the uses to which Rajaratnam allegedly put his criminally acquired fortune-funding Tamil terrorism.

The FBI informant had been to the Vanni in August 2003 during the Norwegian arranged ceasefire agreement between the then Premier Ranil Wickremesinghe’s government and the LTTE. Describing the Vanni as the fortress housing 300,000 people, Rose quoted the FBI informant as having said that Vanni had underground bunkers for advanced computers and communications equipment as well as two fully equipped subterranean hospitals. There Rudra met most of the Tamil Tigers’ senior leadership, wearing a concealed F.B.I. wire all the while.

Rajaratnam made an attempt to fund LTTE rehabilitation project a few years ago, though it never materialized.

According to the FBI informant, the F.B.I. had acquired a comprehensive picture of the group’s fund-raising capability. Raj Rajaratnam’s name came up frequently. “On the recordings, he was spoken of in a reverential way, with all the kudos he got as a financial whizz,” Rose quoted an FBI official as having said. The US investigation also revealed that the LTTE had invested heavily its own funds in the Galleon fund.

Older Posts »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.